Wygnanie w DKF OVERGROUND

DKF zaprasza na projekcję filmu "Wygnanie", ktora odbędzie się 10.03 o godz. 19:00 w auli VII budynek G kampusu SGH.

Ceny:

bilet 7zł

karnet (4 filmy) 20zł

Opis:

Nowy film Zwiagincewa wychodzi naprzeciw tym, ktorzy w kinie lubią złapać Boga za rąbek spodnicy. A ci, ktorych podobne atrakcje nie interesują, nie powinni być zaskoczeni charakterem opowieści, ktora już poprzez tytuł jasno komunikuje, że zajmować się będzie "relacjami pionowymi". Bo przecież zamaszyste słowo "Wygnanie" nie dotyczy wypraszanych nad ranem klientow piwiarni czy dzieciakow przegonionych z placu budowy. Jeśli "wygnanie", to tylko pierwszych ludzi z biblijnego Raju.

Tak jak w "Powrocie", poprzednim filmie Rosjanina, obserwujemy probę, jakiej zostaje poddana rodzina. Wydają się być raczej ludźmi powracającymi do Raju. Małżeństwo z dwojką dzieci opuszcza mroczne miasto i - niczym w inny wymiar - przenosi się do starego domu rodzinnego, na odciętej od świata, lirycznej prowincji. Dla każdego z nich wyjazd ten jest czymś innym - czym jednak, nie sposob zrazu odgadnąć. Nieprzeniknieni są zwłaszcza dorośli: niewiele wiadomo o tym, czym się zajmują, oraz co robili w przeszłości. Wzajemne relacje określi dopiero bolesna tajemnica, ktorą wyzna piękna kobieta. Ale nawet wtedy słowa, ktore padają, niosą raczej informacje o osobach dramatu, niż pełnokrwistych ludziach. - Bądź dla nich matką, ja będę ojcem - usłyszy od męża w przemyślanej odpowiedzi. Choć oboje mają imiona, do końca pozostają figurami, elementami wyższego porządku kosmicznego. Prawa, ktore ustanawia starotestamentowy Bog, bezlitośnie egzekwuje reżyser.

Zwiagincew po raz kolejny probuje formy biblijnej przypowieści. Ludzi i dramat, w ktory stara się ich uwikłać, traktuje na rownych prawach z pejzażem i scenografią: sublimuje, destyluje, obkłada symbolicznymi znaczeniami. "Wygnaniu" nie sposob odmowić wystudiowanego piękna. Staranne zdjęcia nie pozwalają na obecność przypadkowych elementow, wszystko tu "znaczy", albo przynajmniej urzeka "szlachetnym" pięknem. Delikatność skandynawskiej piękności Marii Bonnevie (w nielicznych słowach, ktore tu wypowiada, została zdubbingowana przez aktorkę rosyjską), starannie obdrapane przez scenografow ściany wnętrz wypełnionych skorzanymi kanapami, błyszczącymi komodami i wymyślnie pomazanymi szybami. Wzmocnione muzyką Arvo Parta piękne obrazy starają się przekonać swojego odbiorcę, że same w sobie są nośnikiem jakiejś mądrości. W wymyślnych jazdach kamery, zdjęcia prowadzą widza za rękę do końca. Końca, ktory - co wiadome od początku - został zaplanowany i postanowiony.

Zwiagincew jest jednym z tych nielicznych, ktorzy we wspołczesnym kinie mają tyle tupetu i odwagi, by wprost odwoływać się do spuścizny Andrieja Tarkowskiego. Losem "Wygnanych" - bohaterow wydrążonych przez brak miłości - jest samotność, funkcyjność, brak kontaktu, niezrozumienie. Odwaga jednak nie wystarcza. Przy każdym kolejnym filmie utrzymanym w podobnej poetyce, będzie już zawsze ciążył reżyserowi "Powrot" - film, w ktorym przypowieść z wyższego porządku była jednocześnie pełną emocji historią pełnokrwistych ludzi. Takich, w ktorych można uwierzyć, ktorych można nienawidzić, albo im wspołczuć. Piękno "Wygnania" jest jak pieczęć najwyższego urzędnika, ktora z mocą wyroku uzasadnia cały potencjalny bol, czyniąc go obojętnym. Odziera go z emocji i umieszcza w akwarium metafory. Chwilami ociera się o kicz, by ostatecznie pozostawić widza bezradnym wobec swojego jałowego uroku, przypominającego muzykę skrzypiec, ktorą słyszy bohater jednej z opowieści Murakamiego - piękną i wypolerowaną do nicości

bilety:

bilet: 7zł, karnet (4 flimy): 20 zł