POLSKIE KONTAKTY TEATRALNE Z ORIENTEM W XX WIEKU

spotkanie z Prof. Zbigniew Osińskim połączone z promocją książki

Środa, 13.05. POLSKIE KONTAKTY TEATRALNE Z ORIENTEM W XX WIEKU - spotkanie z Prof. Zbigniew Osiński połączone z promocją książki. Wstęp wolny

"Polskie kontakty teatralne zOrientem w XX wieku. Część pierwsza: Kronika"Pierwsza część opracowania poświęconego polskim kontaktom z teatrem azjatyckim. Niniejszy tom zawiera kronikę dokumentującą pobyty tworcow i zespołow z Chin, Japonii, Indii czy Indonezji w Polsce. Autor na podstawie afiszow, recenzji, fotografii i zapisow filmowych stworzył szczegołową relację, dzięki ktorej dosiadujemy się, jakie przedstawienia zostały pokazane w Polsce przez ostatnie sto lat, a także kto, co i gdzie na ten temat napisał. Uzupełnienie kroniki stanowią zebrane w odrębnym tomie studia obejmujące takie zagadnienia, jak: polska recepcja opery pekińskiej i japońskiego teatru no, wizyty zespołow kabuki czy stosunek Jerzego Grotowskiego do kultur Orientu.

"Polskie kontakty teatralne zOrientem w XX wieku. Część druga: Studia"
Druga część opracowania poświęconego polskim kontaktom z teatrami azjatyckimi. Część pierwsza zawiera szczegołową kronikę, dokumentującą wizyty tworcow i zespołow z Chin, Japonii, Indii czy Indonezji w Polsce. Studia zebrane w niniejszym tomie obejmują takie zagadnienia, jak: polska recepcja opery pekińskiej i japońskiego teatru no, wizyty zespołow kabuki i wspołczesnej "opery dziewczęcej" Takarazuka.Szczegolnie uważnie przygląda się Zbigniew Osiński temu, jaki stosunek do kultur Orientu miał Jerzy Grotowski i jak jego zainteresowanie Wschodem objawiało się w spektaklach Teatru Laboratorium.

W przyszłości planowane jest wydanie części trzeciej - antologii polskich tekstow o rożnych formach teatrow orientalnych.

Zbigniew Osiński
teatrolog, profesor zwyczajny na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Projektodawca i pierwszy dyrektor powołanego w 1990 roku Ośrodka Badań Tworczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno- Kulturowych we Wrocławiu, w latach 1991-2004 dyrektor artystyczny i naukowy tej placowki. Wydawca pism Jerzego Grotowskiego (wspolnie z Januszem Deglerem), Mieczysława Limanowskiego, Juliusza Osterwy, Wacława Radulskiego, Konrada Swinarskiego. Najważniejsze książki: Teatr Dionizosa. Romantyzm we wspołczesnym teatrze polskim (1972), Grotowski i jego Laboratorium (1980) - edycja amerykańska: Grotowski and his Laboratory (1986), Grotowski wytycza trasy. Studia i szkice (1993), Jerzy Grotowski. Od "divadla predstaveni" k ritualnym hram (1995), Grotowski. Źrodła, inspiracje, konteksty (1998), Pamięć Reduty. Osterwa, Limanowski, Grotowski (2003), Nazywał nas bratnim teatrem. Przyjaźń artystyczna Ireny i Tadeusza Byrskich z Jerzym Grotowskim (2005).

FRAGMENT

Wstęp

Każda kronika zakłada jakiś wybor, selekcję. Nie jest bowiem możliwe uwzględnienie wszystkich możliwych faktow i zdarzeń, natomiast można i czasami trzeba stale ją uzupełniać i aktualizować. To był rownież moj problem. Z wielu rzeczy świadomie rezygnowałem, przede wszystkim zaś bibliografia jest w wielu wypadkach zaledwie częściowa, a często nie ma jej w ogole. Do kompletności w tym zakresie dążyłem tylko wtedy, gdy ze względu na cel i charakter tej książki wydało mi się to uzasadnione; we wszystkich innych wypadkach ewentualne uzupełnienia pozostawiam bliższej lub dalszej przyszłości. Na obecnym etapie nie są one według mnie niezbędne.

W oparciu o materiał zebrany w Kronice można zaprojektować niejedną antologię tekstow. Można także napisać wiele książek, nie mowiąc już o artykułach, "wykrawając" niejako z tego materiału tematy i zagadnienia.

Wyłaniają się trzy problemy dotyczące tej Kroniki: po pierwsze - jak powstawała, po drugie - jej przeznaczenie, wreszcie po trzecie - jej cel?

Powstawała ona przede wszystkim w wyniku żmudnych, długotrwałych i pracochłonnych kwerend biblioteczno-archiwalnych oraz spotkań z ludźmi zainteresowanymi tą problematyką. Jeśli chodzi o sytuację sprzed roku 1945, wydaje się to oczywiste, nie było wtedy odpowiednikow Bibliografii Zawartości Czasopism i Polskiej Bibliografii Literackiej, jednak okazało się, że rownież około 80 procent informacji oraz danych bibliograficznych, odnoszących się do lat 1945-2000 lub wcześniejszych, lecz opublikowanych po roku 1945, na prożno byłoby szukać w dwoch wymienionych podstawowych przecież bibliografiach. Jeśli coś się zachowało, trzeba to dopiero odszukać w rozproszonych zbiorach rożnych bibliotek i archiwow. Nie potrzebuję zapewniać, że jest to praca wymagająca doprawdy benedyktyńskich cnot i nigdy nie ma pewności, że dotarło się do wszystkich źrodeł, raczej można mieć pewność, że jest to bardzo mało prawdopodobne. Z natury rzeczy skupiłem się na materiałach w języku polskim, ale literatura przedmiotu obejmuje rownież tak zwane języki kongresowe. Nie gromadziłem literatury w językach azjatyckich. To ostatnie będzie zadaniem dla orientalistow.

Rownież w takim znaczeniu ta Kronika jest i zawsze będzie otwartym zadaniem: można ją uzupełniać na bieżąco i wstecz. Chciałbym to traktować jako wezwanie i wyzwanie dla badaczy rożnych pokoleń.

bilety:

Wstęp Wolny