Alchemik Halucynacji

Teatr Okazjonalny / Occasion Dance Theatre - Alchemik Halucynacji

Inspiracja: cykl wierszy "Pan Cogito" Zbigniewa Herberta

Koncept, choreografia i wykonanie: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk

Muzyka: Rafał Dętkoś

Scenografia: Jacek Krawczyk

Kostiumy: Jola Słoma, Mirek Trymbulak

Metaloplastyka: Edyta Smorawska, Marcin Tomaszewski

Fotografie promujące: Magdalena Brzezińska, Radosław Orłowski

Czas trwania: 43 minut

Pomysł, by stworzyć spektakl taneczny w oparciu o poezję Zbigniewa Herberta powstał niejako z potrzeby szukania odpowiedzi na dwa, naszym zdaniem, podstawowe pytania dotyczące każdego człowieka i artysty: o sens życia i o formę, znaczenie tworczości. Spektakl, zatem nie jest transkrypcją wierszy poety, ale osobistą ich interpretacją. _ _

Widowisko składa się z poszczegolnych sekwencji - obrazow. Punktem wyjścia w budowaniu każdej z sekwencji stały się wybrane przez nas wiersze. Pracując nad strukturą przedstawienia, zachowaliśmy oryginalną perspektywę, taką, jaka jest w tomiku. Od przyjrzenia się samemu sobie, analizy własnego „ja" fizycznego i duchowego z bardzo bliska (Pan Cogito obserwuje w lustrze swoją twarz, O dwu nogach Pana Cogito, Przepaść Pana Cogito), _poprzez probę osiągnięcia stanu doskonałego, uspokojenia, wyalienowania (Pan Cogito a myśl czysta, Pan Cogito a ruch myśli, Alienacje Pana Cogito), po umiejscowienie człowieka w otaczającej go rzeczywistości, w świecie „globalnej wioski" i kultury masowej, gdzie trwa nieustająca pogoń za nowością i sensacją (Pan Cogito o magii, Co myśli Pan Cogito o piekle), po końcowe przesłanie (Pan Cogito o postawie wyprostowanej, Przesłanie Pana Cogito)._

To, co dla nas jest najważniejsze, to głębokie przekonanie o tym, że zarowno w poezji, jak i w teatrze tańca, możliwe jest opisanie wewnętrznego świata istoty ludzkiej, jej skomplikowanych refleksji i spostrzeżeń w sposob jasny i czytelny, ale nie pozbawiony metafory.

W naszej interpretacji sięgamy do wartości uniwersalnych herbertowskich wierszy, nie penetrując wątkow politycznych, a biorąc za punkt wyjścia ponadczasowość znaczeń i zagrożeń, ktore teraz są czym innym, niż były wowczas, gdy poeta tworzył. I właśnie z uwagi na ten kontekst, forma spektaklu jest wspołczesna, ale nie pozbawiona odniesień do tradycji i historii sztuki tanecznej, kostiumu, czy muzyki.

_

_

bilety:

wstęp wolny