Światowa Scena Jazzu - Femi Temovo Quartet

Wykonawcy:
Frank Parker - perkusja
Wojciech Karolak - Hammond B3 
Michał Urbaniak - skrzypce/saksofon
Femi Temowo - gitara

Organizatorzy: Jazzarium i Program 2 Polskiego Radia

*Femi Temowo - *muzyk o londyńskim pochodzeniu, urodzony w Nigerii w 1976 roku. Z zawodu nie tylko gitarzysta, ale również piosenkarz, producent, aranżer i kierownik muzyczny. Magazyn „Time Out" ocenia go jako „jednego najlepszych i najbardziej rozchwytywanych europejskich gitarzystów". Jego kariera rozpoczęła się w 1999 roku. W 2003 roku spotkał rapera i saksofonistę Soweto Kinch, który zaproponował mu dołączenie do jego zespołu. Nagrał wraz z nimi debiutancką płytę "Conversations with the Unseen" (2003), nominowaną do nagrody Mercury. Temowo kontynuował współpracę z Kinchem również przy drugim i trzecim albumie - "A Life in the Day of B19: Tales of the Tower Block" (2006) i "The New Emancipation" (2010). Współpracował z nieżyjącą już piosenkarką Amy Winehouse. Zaraz po wydaniu debiutanckiego albumu Amy szukała Dyrektora Muzycznego i z polecenia trafiła na Temowo. Femi współpracował z Amy przez cały rok 2004 i 2005 nie tylko jako Dyrektor Muzyczny, ale również akompaniował jej na występach. Zakończył współpracę 2005 roku, kiedy zaczął pracować nad własnym materiałem solowym. W 2006 roku wydał swój debiutancki album "Quiet Storm". Wykonany ze skromnym budżetem, album został nagrany w ciągu jednego dnia w The Premises Studios w Hackney. We wrześniu 2011 roku Temowo wydał drugi album "Orin Meta" co oznacza „Trzy pieśni". Płyta jest połączeniem jazzu i rytmów afrykańskich inspirowanych urodzeniem artysty.

Michał Urbaniak - jazzman, międzynarodowej sławy skrzypek, saksofonista, kompozytor, aranżer, odkrywca młodych talentów, urodzony w Polsce „obywatel świata". Znany jako współtwórca i kreator muzyki fusion. W 1973 r wyjechał do Nowego Jorku. Zasłynął w świecie nagrywając płytę „Tutu" z największą legendą jazzu Milesem Davisem. Zapraszał i bywał zapraszany do współpracy przez takie sławy światowego jazzu, jak: Quincy Jones, Billy Cobham, Stephane Grappelli, Joe Zawinul, Herbie Hancock, Wayne Shorter, Kenny Garrett, George Benson, Marcus Miller, Jaco Pastorius, Toots Thielmans, Kenny Kirkland, Larry Coryell, Lenny White, Alphonze Mouzon. Jest liderem, kompozytorem, aranżerem swoich projektów: „Jazz Legends", „Fusion", „Urbanator", „Urbanizer", „UrbSymphony". Laureat Grand Prix Festiwalu w Montreaux dla najlepszego solisty (1971). Występował na najważniejszych jazzowych festiwalach na świecie: Newport Jazz Festival, JVC Festiwal, Chicago Jazz Festival, Lugano, Den Haag i in. Koncertował kilkakrotnie w Carnegie Hall, Avery Fisher Hall oraz w słynnych światowych i nowojorskich klubach jazzowych (Blue Note, Village Vanguard, Sweet Basil, i in.). Wielokrotnie nagradzany, zwyciężał w plebiscytach zagranicznych, a jego nazwisko znalazło się w prestiżowym „Down Beat" (1992 r.) wśród największych sław jazzu na pierwszym miejscu aż w pięciu kategoriach. Urbaniak jest pierwszym na świecie skrzypkiem wynalazcą, który zagrał na pięciostrunowych skrzypcach, zbudowanych wg własnego pomysłu. Od wielu lat związany z filmem i teatrem. Jest autorem muzyki do takich filmow jak: „Astonished", „As the Band Played On", „Dreambird" (w USA) oraz „Pożegnanie Jesieni" M. Trelińskiego, „Spona" W. Szarka, „ Dług" i „Wielkie rzeczy" K. Krauze (Polska). Otrzymał główne nagrody na Festiwalu Filmowym w Gdyni za muzykę do filmów „Dług", „Pożegnanie Jesieni" i „Eden". Jako pierwszy wprowadził jazz i rap do filharmonii jako projekt „UrbSymphony" (Filharmonia Częstochowska, 1995). Nagrał na całym świecie ponad 60 autorskich płyt. Ostatni płytowy projekt Urbaniaka, "Miles of Blue" (Sony Music, 2010) zadedykowany jest Miles Davisowi i otrzymał status platynowej płyty. We wrześniu 2011 r, nakładem Wydawnictwa Agora S.A., ukazała się książka o jego życiu, napisana przez Andrzeja Makowieckiego pt." Ja, Urbanator. Awantury muzyka jazzowego". Osobowość i charyzmę jazzmana dostrzegli filmowcy. Jesienią 2012 r. odbyła się premiera filmu w reżyserii Piotra Trzaskalskiego pt.: „Mój rower". Michał Urbaniak zagrał w nim jedną z głównych ról i za nią dostał nagrodę dla najlepszego aktora na międzynarodowym Black Nights Film Festival w Estonii oraz Orła 2013-- Polską Nagrodę Filmową w kategorii Odkrycie Roku.

*Frank Parker - *amerykański perkusista urodzony w Harley (Illinois). Pierwsze swoje kroki w muzyce stawiał mając zaledwie 5 lat. W 1991 roku został wybrany najlepszym perkusistą jazzowym w ramach Programu Jazzowego Stowarzyszenia Nauczycieli Muzyki Illinois. W tym samym roku otrzymał również stypendium od Western Illinois University. Szkołę tę ukończył w 1995 roku, uzyskując zarazem dyplom muzyka. Nagrania uniwersyteckiego zespołu jazzowego w których uczestniczył Frank były nominowane do nagrody Grammy: "Jazz At The Crossroads" (1992) i The Third Degree (1994).Od 1997 roku współpracował z Williamem Russo w ramach Chicago Jazz Ensemble, otrzymał również zaproszenie do pracy z legendą muzyki R&B - Jerry "Iceman" Butler'em. Następnie dołączył do Orbert Davis Quartet i Patricia Barber Group. W 1999 roku Frank dołączył do Kurt Elling Quartet, z którym występował na arenie międzynarodowej przez pięć lat, zyskując nominację do nagrody Grammy za płytę Man In the Air (Człowiek w chmurach). Frank Parker współpracował z takimi muzykami i zespołami jak: Peven Everett & Seance Divine, Jump Rhythm Jazz Project, Ross Bon & The Mighty Blue Kings, Zzaje, Dee Alexander, Benny Carter, Freddie Hubbard, Jon Faddis, Randy Brecker, Roy Hargrove, Nicholas Payton, Andy Bey, Mark Murphy, Joe Lovano, Bobby Watson, John Patitucci, Marcus Belgrave, Kevin Mohogany, Jon Karl Denson Hendricks, Bob Sheppard, Martin Short, Arturo Sandoval, John Fedchock, Von Freeman, Chris Potter, John Murphy.Frank został wyróżniony na wielu festiwalach między innymi: na Chicago Jazz Festival, Sante Fe Jazz Festival, Montreal Jazz Festival, JVC Jazz Festival, Made in Chicago Jazz Festival, na North Sea Jazz Festival, Monterey Jazz Festival i Pescara Jazz Festival. Muzyk pracuje także jako pedagog gry na perkusji na Uniwersytecie Columbia College. Obecnie pomieszkuje zarówno w USA jak i Europie, współpracuje z Michałem Urbaniakiem, Marcinem Pospieszalskim, Wojciechem Koniekiewiczem, Marcinem Lamchem, Maciejem Fortuną oraz Ryan'em Socash'em. Prowadzi również swój własny zespół - The Frank Parker Quartet. W 2009 r. Frank i trębacz Maciej Fortuna utworzyli projekt muzyczny Frank Parker & Maciej Fortuna. Zespół podróżuje po Europie i wykonuje autorską muzykę z płyty "Jazz Inside". Frank jest także członkiem „The Maciej Fortuna Quartet" który został nominowany do nagrody Fryderyka 2011 (Kat. Jazz / Debiut Fonograficzny Roku, Nagranie: Lost Keys). Oprócz koncertowania Frank spędza wiele czasu komponując, aranżując i produkując autorską muzykę. Jego kompozycje zawierają elementy różnych stylów muzycznych takich jak: jazz, funk, dance, pop, afro, latin, dance, i elektronicznych stylów.

*Wojciech Karolak - *muzyk jazzowy urodzony w 1939 roku w Warszawie. Pianista, saksofonista altowy i tenorowy oraz wirtuoz organów Hammonda. Swoją karierę muzyczną rozpoczął w 1958 roku poprzez współpracę z zespołem Jazz Believers gdzie grał jako saksofonista. Rok później został saksofonistą zespołu Andrzeja Trzaskowskiego The Wrecklers. W roku 1961 przesiadł się do fortepianu w zespole Andrzeja Kurylewicza. Był również aranżerem i kompozytorem Studia M-2 i Big Bandu Polskiego Radia. W 1963 współpracował z Ptaszynem Wróblewskim w zespole Polish Jazz Quartet. W 1966 wyjechał do Szwecji, gdzie dorabiał, grając w klubach i restauracjach. W 1973 stał się właścicielem organów Hammonda-B3. W latach 1973-1978 współpracował z Janem Ptaszynem Wróblewskim w zespole Mainstream. W latach 80. XX wieku razem z Tomaszem Szukalskim i Czesławem Bartkowskim stworzył formację Time Killers. Wspólnie nagrali album, który został uznany (w ankiecie krytyków "Jazz Forum") za najlepszą płytę jazzową dekady. W 1988 Karolak brał udział w nagraniu płyty Obywatela GC, grał tam na organach Hammonda. Od lat 90. XX wieku współpracuje regularnie z Jarosławem Śmietaną, z którym nagrał kilka albumów. Udziela się także w projektach jazzowych Piotra Barona i Zbigniewa Lewandowskiego, w projekcie gospel Magdy Piskorczyk "W hołdzie Mahalii Jackson", a także występuje jako członek zespołu Guitar Workshop Leszka Cichońskiego. Eksperymentował również jako kompozytor muzyki filmowej. Jednym z obrazów, do którego pisał muzykę była "Konopielka" w reżyserii Witolda Leszczyńskiego, do której napisał m.in. bardzo charakterystyczny motyw, oddający specyfikę barokowej, polifonicznej muzyki organowej. Pisał też muzykę do tekstów żony. W 2007 roku pojawił się w filmie Ryś w roli Boogiewoogiewicza. W 2007 był nominowany do nagrody im. Mateusza Święcickiego za całokształt twórczości.