Koncert wielkopostny duetu Sol et Luna: Saba Krasoczko (głos, harmonium), Mieczysław Litwiński (głos, harmonium, skrzypce, altówka, tar i inne instrumenty). W programie pieśni Litwińskiego z cyklu "Zmierzchanie z Aniołem", do wierszy Anioła Ślązaka, do wierszy Adama Mickiewicza, Konstantina Balmonta, Apoloniusza z Tiany, Dżalaluddina Rumiego, Novalisa - w językach oryginałów: po niemiecku, po polsku, po rosyjsku, w starożytnej grece, po persku, Mickiewicz również po litewsku...

wstęp wolny, dobrowolne donacje

Koncert inauguruje początek nowego nurtu w działalności Muzeum Ikon: muzeum otwiera się na koncerty, spotkania, wystawy, odczyty.

Głosy krytyków o duecie "Sol et Luna":

„Wspaniała muzyka nie z tego świata”. „Muzyka oddychająca echem pradawnego mitu”. „Istota świata zamieniona w dźwięk”.

Dwa „magiczne, uzupełniające się głosy”, o „wirtuozowskiej skali” oraz dźwięki grane jedną ręką na klawiaturze małego, walizkowego harmonium. Tak skromnymi środkami artyści „magicznego duetu Sol et Luna” budują prawie cały koncert, złożony z „przejmująco pięknych pieśni” Litwińskiego. Ten „mag muzyki”, „muzyk i alchemik w jednej osobie”, „w kompozycjach swoich jednoczy różne kultury, języki i wieki, zawsze jednak zachowując poczucie rodzinnych stron”. Pieśni do tekstów Apoloniusza z Tiany, Dżalaluddina Rumiego, Angelusa Silesiusa (Anioła Ślązaka), Novalisa, Konstantina Balmonta, Adama Mickiewicza i z Papirusu Piastunki Kai, wykonywane są w językach oryginalnych: klasycznej grece, po persku, niemiecku, rosyjsku, litewsku i polsku. Często też artyści wykonują pieśni perskie, litewskie, muzykę chińską, muzykę średniowiecza. „Nie sposób nie wspomnieć o instrumentach. Artyści duetu akompaniują sobie na harmonium, cytrze smyczkowej, nierzadko – starożytnych fletach czy setarze. „Sol et Luna” doskonale łączy tradycję z nowoczesnością. Każdy ich koncert to rzeczywiście kosmiczne doświadczenie.”

żródła cytatów: „Gazeta Wyborcza”,,„Gazeta Wyborcza”,,„Gazeta Wyborcza”,,„Gazeta Wyborcza”, „Laane Elu”,,„Laane Elu”, „Westdeutsche Allgemeine Zeitung”, ,„Westdeutsche Allgemeine Zeitung”, ,„Westdeutsche Allgemeine Zeitung”, „Gazeta Wyborcza”, ,„Gazeta Wyborcza”, ,„Gazeta Wyborcza”, ,„Gazeta Wyborcza”, „The New York Times”,,„The New York Times”, „Gazeta Wyborcza”,,„Gazeta Wyborcza”,,„Gazeta Wyborcza”,,„Gazeta Wyborcza”, John Schaefer, New Sounds – A Listener's Guide to New Music, Harper & Row, London, 1987,,John Schaefer, New Sounds – A Listener's Guide to New Music, Harper & Row, London, 1987, „Lietuvos Rytas”, „Westdeutsche Allgemeine Zeitung”,,„Westdeutsche Allgemeine Zeitung”,,„Westdeutsche Allgemeine Zeitung”,,„Westdeutsche Allgemeine Zeitung”, „The New York Times”, „Gazeta Wyborcza”

Sol et Luna – duet powstały w roku 2000. Występował w wielu krajach Europy (Hiszpania, Włochy, Szwajcaria, Niemcy, Litwa, Estonia) i w Iranie. Koncerty na festiwalach muzycznych: m.in. Warszawska Jesień, Musei dei Fiori Imperiali, Ad Libitum, Kody, i teatralnych, m.in. Festiwal Sztuki Mimu (Warszawa), Na Hranicy (Cieszyn), Wioska Teatralna, a także w Teatrze Małym, Teatrze na Woli w Warszawie, na Biennale Sztuki dla Dziecka (Poznań), Triennale Sztuki Sacrum (Częstochowa) oraz w galeriach, klubach i muzeach (Forum Trajana, Muzeum Sztuki Współczesnej w Isfahanie, Muzeum Narodowe, Muzeum Etnograficzne, Muzeum Azji i Pacyfiku, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie) a także w plenerze i różnych niezwykłych miejscach. Od lat, wspólnie z Teatrem Węgajty, tworzą spektakl-wędrówkę „Missa Pagana”.

Mieczysław Litwiński, kompozytor, autor pieśni, muzyki kameralnej, baletowej i teatralnej. Wpływ na jego twórczość wywarły osobiste kontakty z Johnem Cage’m i Karlheinzem Stockhausenem. Ukończył kompozycję w Akademii Muzycznej w Warszawie, wiele lat mieszkał i tworzył w Nowym Jorku i na Litwie. Współpracował m. in. z takimi twórcami jak: w zakresie filmu: bracia Coen, w zakresie tańca współczesnego: Ohad Naharin. Nagrodzony m.in. Bessie Award, w 1986 obrany Kompozytorem Roku przez słuchaczy American Public Radio. Liczne zamówienia na festiwalach (m. in. Warszawska Jesień, American Festival of Modern Dance), 2011 utwór iki inspirowany estetyką japońską i twórczością Cz. Miłosza, premiera w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Wykładał na uniwersytetach: New York University, New School of Social Research, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Księcia Witolda w Kownie. Współpracował z wieloma muzeami: m. in. Museum of Natural History, Muzeum Roericha w Nowym Jorku, Muzeum Ciurlionisa w Kownie, Muzeum Sztuki Współczesnej w Isfahanie.

Saba Krasoczko – śpiewaczka, aktorka, tłumacz, językoznawca. Klasycznego śpiewu uczyła się u Izabeli Kłosińskiej, Katarzyny Zachwatowicz, Teresy Mulawy, a klasycznego śpiewu perskiego – u Pań Nahid i Tabatabai w Isfahanie. Śpiewa muzykę dawną, klasyczną, współczesną a także perską, litewską i chińską, improwizuje w wielu gatunkach. Współpracuje z teatrami (m. in. Teatr Węgajty, Projekt Terenowy), tancerzami tańca współczesnego i butoh, artystami sztuki mimu.