Hisotryja o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim

Twórcy spektaklu:

Autor: Mikołaj z Wilkowiecka

Reżyseria: Mateusz Olszewski

Scenografia: Joanna Walisiak-Jankowska

Asystent scenografa: Ola Grudzińska

Muzyka (kompozytor): Hanna Klepacka

Asystent reżysera: Kinga Szpręglewska

Obsada:

Hanna Klepacka, Angelika Olszewska, Joanna Rucińska, Natasza Sierocka, Justyna Zbiróg, Dominik Bąk, Maciej Gąsiorek, Sławomir Głazek, Piotr Makarski, Konrad Makowski, Kamil Przystał, Piotr Rzymyszkiewicz, Ksawery Szlenkier

"Historyja o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim" to najstarsze zachowane polskie misterium rezurekcyjne. Ten staropolski tekst w formie dialogowego widowiska zredagował i spisał ok. 1580 r. Mikołaj z Wilkowiecka – prowincjał oo. Paulinów w Częstochowie. Teatr Oratorium przygotowuje własną inscenizację tego misterium w reż. Mateusza Olszewskiego. Czy uda mu się zaintrygować współczesnego Widza?

Dlaczego współczesny teatr chce inscenizować XVI wieczny tekst? Czy ktoś dziś zrozumie tamtejszą polszczyznę? A może o prawdach ponadczasowych należy mówić właśnie ponadczasowym językiem teatru. Bo taką prawdą jest bezwzględnie Wielka Noc – a w niej zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Reżyser stawia kluczowe pytanie o obecność Zmartwychwstania dzisiaj w naszej kulturze, życiu, rodzinie. Pytanie nie jest bezpodstawne, bo wszechobecny konsumpcjonizm oferuje Święta Wielkanocne bez Zmartwychwstałego lub chociaż symbolicznego Baranka, zastępując go słodkimi kurczakami i króliczkami.

Pomostem do wejścia w przestrzeń misterium, jest wylot na pielgrzymkę-wycieczkę do Ziemi Świętej – tam gdzie dokonało się najważniejsze wydarzenie w dziejach ludzkości. To tam właśnie bohaterowie spektaklu tworzące współczesne bractwo misteryjne, chce odtworzyć misterium rezurekcyjne. Droga, którą pokonuje każda postać, jest równoległa do historii zbawczych wydarzeń. Jak mówi reżyser: Chcę, aby zaczynając od sytuacji wykreowanej teatralnie, dojść finalnie do wspólnej refleksji i spotkania ze Zmartwychwstałym. Chodzi więc nie tyle o misterium współczesne, ale raczej MISTERIUM KU WSPÓŁCZESNOŚCI.

O niezwykłej jakości tego teatralnego wydarzenia świadczą jej 3 wyjątkowe cechy: WSPÓLNOTOWOŚĆ – rozumiana jako integracja i interakcje z widownią, POCZUCIE HUMORU – obecne zarówno w formie ludycznej jak i jeden z przymiotów bosko-ludzkich i wreszcie MISTERYJNOŚĆ – czyli zbliżanie się do tajemnicy, próba jej zrozumienia i sama wartość poszukiwania.