koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
Drukarnia KID - Czas na Kalendarz
zmodyfikowano  miesiąc temu

THE OSMOSIS

CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 5 065 wyświetleń od 25 sierpnia 2020

Warszawa » ul. Magazynowa 14A 02-652 Warszawa » NA MAPIE

  • 14 listopada 2020, sobota
    » 20:00
  • 18 września 2020, piątek
    » 20:00

Choreografia: Natalia Maria Wojciechowska

Muzyka: Laurent Uhres, Max Richter, Arvo Part, Ola Gjeilo

występują: Natalia Maria Wojciechowska Marek Ludwisiak

THE OSMOSIS to jednoaktowy balet utrzymany w stylistyce neoklasycznej pokazujący różne oblicza związku dwojga ludzi - harmonię, zauroczenie, pożądanie, przemoc, ochłodzenie, wyparcie, mrok, romantyzm, dojrzałość - którzy finalnie odnajdują miłość do samych siebie.

Osmoza - samorzutne przenikanie cząstek celem wyrównania wartości. Czyż nie tak powinna brzmieć definicja idealnego związku? Platon twierdził, że jesteśmy połówkami jabłek stale szukającymi tej właściwej by znowu stać się jednością i to poszukiwanie jest tym najważniejszym. Bez drugiej osoby jesteśmy tylko połówką. Karmieni ideą idealnej, romantycznej miłości, bez której jesteśmy niekompletni stale poszukujemy, odnajdujemy na chwilę, przeżywamy zawody, narażamy siebie na nieczyste intencje, jesteśmy niekiedy poniżani i obrażani, a czasem idziemy na kompromisy, wybieramy trwanie w związku ze strachu przed samotnością. Niekiedy naprawdę uważamy, że jesteśmy zakochani i nawet kochamy lub zakochani jesteśmy w idei bycia z kimś. Przyjęło się, że drugą osobę ma się kochać ponad życie, ponad własne życie i zrobić wszystko – w ogień skoczyć, czyli narazić siebie w imię miłości, a jak nie to nie jest to prawdziwa miłość. A co człowiekiem? Z najważniejszą jednostką? Co z miłością człowieka do siebie samego? Co z odnalezieniem miłości do siebie i pracą nad tym związkiem. A może jednak nie jesteśmy połówkami? Może tylko nie rozumiemy, że jesteśmy całością – kompletną cząstką, która może wybrać drugą cząstkę i wówczas nastąpi samorzutne przenikanie cząstek celem wyrównania – OSMOZA.

zmodyfikowano  miesiąc temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ