Black SQR

reżyseria i dramaturgia: Dawid Żakowski

asystent reżysera i produkcja: Maciej Tomaszewski współpraca dramaturgiczna: Piotr Piotrowicz współpraca choreograficzna: Ewelina Sobieraj muzyka i współpraca scenograficzna: Gamid Ibadullayev reżyseria świateł: Kamil Polanński produkcja: Stowarzyszenie Sztuka Nowa

występują: Paweł Mandziewski Piotr Piotrowicz Maciej Tomaszewski Alicja Zalewska Agata Zataj

Czarny kwadrat jest doskonale niemy. Stanowi kwintesencję radykalnego gestu artystycznego. Piątka performerów w kolejnych sekwencjach ruchów ustosunkowuje swoje ciała względem niego. Ruch zaczyna się w punkcie zero. Gdzie pojawia się punkt zero? Na imprezie techno? Podczas medytacji? W trakcie orgazmu? Na mszy? Każdy z nas ma swój moment, w którym nie potrzebuje już nic więcej. Kiedy jest dobrze. Jednoczesna chwila przed i po.
Czarny kwadrat jest faktem. Jest zabawny, jest pretekstem, jest ważny, jest bez znaczenia, jest źle zakonserwowanym obrazem, jest bez ruchu, jest początkiem naszej pracy. Niepodważalny i prosty. Zmienia swoją tożsamość w zależności od kontekstu działań toczących się w nim, jak i wokół niego. Czarny kwadrat jest abstrakcyjną przestrzenią sztuki, drzwiami prowadzącymi w wymiar twórczych eksperymentów nad ciałem i eksplorowaniem jego działań. To zdefiniowanie otwiera skojarzenia z Czarnym kwadratem na białym tle - awangardowym obrazem namalowanym w 1915. Jego autor, Kazimierz Malewicz, miał określić go jako współczesną ikonę. Performerzy szukają w kwadracie czegoś bliskiego sobie. Otwiera się przestrzeń wspomnień i pamięci, ale też zdobytej przez lata wiedzy. Krytyczne działania zaczynają się i urywają, są perfekcyjną ilustracją rzeczywistości lub abstrakcyjny tańcem bez głębokiego znaczenia. Czarny kwadrat jest niemy, ale uruchamia pieśni w ciałach pięciu performerów.