40. WST: DŁUG | TRANSMISJA NA ŻYWO

DŁUG (na podstawie „Dług. Pierwsze pięć tysięcy lat” Davida Graebera)

I odpuść nam nasze długi jako i my odpuszczamy naszym dłużnikom – tak brzmi dosłowny przekład znanych wszystkim od dzieciństwa słów. Dług towarzyszy nam od kołyski aż po grób, narastający, niemożliwy do spłacenia dług.

Jan Klata inspirując się książką Graebera i odwołując się do innych tekstów kultury, takich jak „Zbrodnia i kara” czy „Faust”, postanowił zmierzyć się tematem długu, jego historią i wpływem na dzieje całej ludzkości. Spektakl będzie traktował o tym, co dotyczy każdego z nas – polityce, ekonomii, ekologii i religii.

Jan Klata dokonuje radykalnej rewizji utartych poglądów na mechanizmy rządzące światem – i udowadnia, że dług towarzyszył człowiekowi od zarania dziejów, a świat nie tyle jest podzielony na panów i niewolników, co dłużników i wierzycieli, a rolnicze imperia mają sporo wspólnego z aktualnymi kryzysami finansowymi i przyszłością gospodarki.

TWÓRCY:
Reżyseria: Jan Klata
Scenografia, kostiumy: Mirek Kaczmarek, Krystian Szymczak
Muzyka: Jakub Lemiszewski
Choreografia: Maćko Prusak

OBSADA:
Monika Frajczyk, Małgorzata Gorol, Bartosz Bielenia, Marcin Czarnik

Spektakl powstał w koprodukcji z Fundacją Kultury Cracovia Genius Loci.

„Gorol, Frajczyk, Czarnik i Bielenia tworzą kolejne mikroświaty z lekkością i niebywałą energią. Są świetni i nie sposób oprzeć się wrażeniu, że postawione zadania nie wyczerpują ich możliwości, pozwalają uwolnić jedynie część twórczego potencjału artystów. Jedna z ostatnich scen spektaklu, odtworzenie telewizyjnej audycji z udziałem zespołu KLF, który w 1995 roku spalił wypłacony wcześniej z banku milion funtów, pokazuje, jak złożony problem podejmuje Dług.”
Olga Katafiasz, teatralny.pl

„Przed laty Klata dał każdemu z aktorskiego kwartetu angaż w Starym i szansę na pracę z najlepszymi reżyserami; teraz z nawiązką spłacają mu swój „dług”. To, co i jak robią Marcin Czarnik, Monika Frajczyk, Bartosz Bielenia i Małgorzata Gorol – grając, śpiewając, wchodząc w interakcje z widownią oraz używając jako instrumentów szklanych ludzkich głów, jedynej scenografii w minimalistycznym spektaklu – można porównać tylko z wyczynem ich kolegów i koleżanek w starszym o siedem lat „Pawiu królowej” w reż. Pawła Świątka w krakowskim Starym Teatrze. Klasa mistrzowska!”
Aneta Kyzioł „Polityka”

kup bilet