koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!
Miesięcznik CO JEST GRANE Kwiecień 2021 ONLINE

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
zmodyfikowano  3 miesiące temu

Orfeusz i Eurydyka | OPERA ONLINE

CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 12 564 wyświetleń od 23 stycznia 2021
  • 30 kwietnia 2021, piątek
    » 23:59
  • 31 marca 2021, środa
    » 23:59
  • 28 lutego 2021, niedziela
    » 23:59
  • 31 stycznia 2021, niedziela
    » 23:59

występują: Orfeusz: Artur Janda Eurydyka: Barbara Zamek Amor: Sylwia Stępień

Zespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsovie

Klawesyn – Ewa Mrowca

Tancerze: Kinga Wleciałowska, Zuzanna Kasprzyk, Agnieszka Konopka, Natalia Dinges, Krzysztof Łuczak, Stanisław Bulder, Krystian Łysoń, Aleksander Kopański.

Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej pod kierownictwem Krzysztofa Kusiel-Moroza

SOPRANY: Karolina Geryń Ewa Kuryłowicz Ewelina Osowska Magdalena Smulczyńska Teresa Tippe

ALTY: Kinga Głogowska Paulina Łysikowska Ewa Puchalska Ewelina Rzezińska Dorota Solecka

TENORY: Tomasz Grygo Piotr Jakacki Robert Mojsa Marek Sadowski Aleksander Słojewski

BASY: Łukasz Geryń Krzysztof Matuszak Andrzej Milewski Piotr Peron Grzegorz Zychowicz

PO WYKUPIENIU MATERIAŁ DOSTĘPNY JEST ONLINE PRZEZ 48 h

ORFEO ED EURIDICE / ORFEUSZ I EURYDYKA

Opera w trzech aktach.

Kompozytor: Christoph Willibald Gluck Libretto: Ranieri de’ Calzabigi

Reżyseria: Magdalena Piekorz, Laureatka Złotego Lwa na 29. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2004, za film „Pręgi”, nominacja do Oscara w kategorii film nieanglojęzyczny)

Kierownictwo muzyczne: Stefan Plewniak

Scenografia i kostiumy: Katarzyna Sobańska i Marcel Sławiński twórcy scenografii do "Zimnej Wojny". (3 nominacje do Oscara 2019 - Najlepszy Film Nieanglojęzyczny, Reżyseria, Zdjęcia) i „Idy” ( Film zdobył Oscara dla Najlepszego Filmu nieanglojęzycznego w 2015 roku)

Choreografia: Jakub Lewandowski

Reżyseria świateł: Hektor Werios

Asystent reżysera: Bartosz Buława

Wykonanie kostiumów: Dorota Goldpoint  

Orfeusz i Eurydyka Christopha Willibalda Glucka to jeden z najpiękniejszych utworów muzyki klasycznej opowiadający o miłości wystawionej na wielką próbę. Orfeusz po śmierci Eurydyki, dostaje szansę by zstąpić do piekieł i przywrócić ukochaną żonę do świata żywych. Warunkiem jest jednak to, że podczas wędrówki ani razu na nią nie spojrzy. Zadanie to stawia przed nim Amor, pośrednik Jowisza. Orfeusz podejmuje próbę i schodzi do Hadesu poskramiając śpiewem piekielne Furie. Przepowiednia Amora o spotkaniu z ukochaną spełnia się. Przed nimi już tylko droga powrotna, która okaże się większym wyzwaniem niżby można przypuszczać.

Naszym pomysłem na realizację dzieła Gluck’a było stworzenie wielowymiarowego spektaklu taneczno-muzycznego, który łączyć będzie klasyczną i współczesną formę wypowiedzi. Żeby oddać archetypiczny charakter utworu (utrwalonego przez tradycję mitu) w warstwie scenograficznej i kostiumowej nawiązujemy do antyku. Orfeusz i Eurydyka pojawiają się na scenie jako posągi, które mają swoich odpowiedników wśród tancerzy (alter ego). Ci wyrażają emocje zamrożone przez przedwczesne rozstanie małżonków. Wraz z rozwojem akcji, ich postaci stawać się będą coraz bardziej ludzkie a kulminacyjne spotkanie Orfeusza i Eurydyki pokaże, że jeśli chodzi o historię ludzkości w kwestii relacji poza kontekstem i czasem historycznym nic się właściwie nie zmieniło.

„Orfeusz i Eurydyka” począwszy od swej premiery 5 października 1762 roku na deskach wiedeńskiego Burgtheater, udanie, podbijając serca melomanów, kroczy przez kolejne sceny operowe świata.

Polska premiera miała miejsce czternaście lat po prapremierze (1776) i dwa lata po wystawieniu paryskim, które pokazało światu nową wersję dzieła. Wspomniane novum polegało na odejściu od angażowania do głównej partii kastrata, a powierzenie jej zgodnie z ówczesną modą tenorowi. O popularności i ponadczasowym pięknie dzieła świadczy fakt, że doczekało się ono znakomitej adaptacji ręką samego Hectora Berlioza, który doprowadził nawet do powstania nowej, włoskojęzycznej wersji, ta zaś podbiła czołowe sceny Włoch (z La Scalą włącznie) a prowadzona przez Arturo Toscaniniego, zachwyciła melomanów nowojorskiej Metropolitan Opera.

zmodyfikowano  3 miesiące temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ