MEN’S TALK

Spektakl powstał z inicjatywy trzech studentów, z ich przyjaźni i łączącej ich pasji do teatru, literatury, kina i popkultury.

Tekst przedstawienia wyłonił się w trakcie kilku miesięcy rozmów, improwizacji, warsztatów. Jest on szczerą i osobistą próbą rozliczenia się ze stosunku do wyznawanych wartości, systemu edukacji artystycznej, środowiska teatralnego, płci jako konstruktu polityczno-obyczajowego.

MEN’S TALK to odpowiedź na znane już zjawisko MENSPLAININGU (opisane przez Rebeccę Solnit w eseju MAN EXPLAIN THINGS TO ME), kiedy to mężczyźni wyjaśniają świat – przede wszystkim kobietom i mniejszościom seksualnym.

Spektakl GRUPY KALIFORNIA to próba uchwycenia kondycji pokolenia, dla którego świat, jego dotychczasowe normy i ograniczenia stają się niewystarczające, zwyczajnie nieprawdziwe, pokolenia, dla którego płeć nie jest ograniczeniem, a w subwersywnym, genderowo-queerowym kontekście może redefiniować się jako wartość i inspiracja. Świadomość wyświechtania znaczeń nie zwalnia nas z poszukiwania odpowiedzi na pytanie czym jest męskość, jak buduje się tożsamość i czy potrzebne jest do tego oparcie w autorytetach. Mężczyźni objaśniają SOBIE świat. I ze sobą.

Scena teatru akademickiego jest swoistym NIGDZIE, światem POMIĘDZY. Już nie w szkole, jeszcze nie w teatrze, trzej studenci/aktorzy stoją na granicy dwóch światów próbując odkryć formę, która niosłaby treści, bez pozbawiania autentyczności i przyjemności. I właśnie ta ostatnia, PRZYJEMNOŚĆ, zdaje się być ich kamieniem filozoficznym.

dramaturgia i reżyseria: KATARZYNA WARNKE

współpraca dramaturgiczna i reżyserska: MACIEJ JASZCZYŃSKI (II WR)

współpraca reżyserska i ruch sceniczny: TOMASZ WYGODA

reżyseria światła: JACQULINE SOBISZEWSKI

muzyka: LUBOMIR GRZELAK

scenografia: KATARZYNA WARNKE i MAGDALENA KANIK

kostiumy: MMC

step: AGNIESZKA BRAŃSKA

projekcje: JACQULINE SOBISZEWSKI i ALEKSANDRA HOUDA

projekt plakatu: GLORIA WARDZAŁA-DESHUMKH

obsada (GRUPA KALIFORNIA): MACIEJ ŁĄCZYŃSKI DOMINIK RUBAJ ADAM SZUSTAK

Przy spektaklu GRUPA KALIFORNIA pracowała pro publico bono ze względu na zaistniałą sytuację polityczną i finansową Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie.