Zespół Stresu Poświątecznego: Groby

Matka z Dziadkiem kłócą się jak ustawić znicze, czy w linię, czy w krzyż, czy na głowę. Wujek Michał przynosi plastikowy mieniący się na róż znicz w kształcie serca. Ciotka Ewa kładzie wielką sztuczną wiązankę kwiatową zasłaniając imię i nazwisko i jest zadowolona. Teraz niezręczne nad grobem rozmowy. Poza tym tłumy przepychające się przez bramę wejścia, kolejki, obwarzanki, kasztany, pańska skórka, kiełbasy, a nawet maski na Halloween i balony. Dobrze, że o śmierci nie myślimy. Ale później ciemno i człowiek się przechadza po cmentarzu i nagle jakoś tak niezwykle, i tak miło wręcz, że polsko. Czy nie?

Co roku jest niby ok, ale stres. Rytuały, wszędzie takie same. Lubimy to wszyscy i nienawidzimy.

Zagramy dla Państwa spektakl inspirując się Waszymi i naszymi historiami ze Wszystkich Świętych//Wszystkich Zmarłych. Przerobimy straszne na śmieszne i będzie lepiej. Chodźcie, uleczmy się raze