Black SQR

reżyseria i dramaturgia: Dawid Żakowski

asystent reżysera: Maciej Tomaszewski współpraca dramaturgiczna: Piotr Piotrowicz choreografia: Ewelina Sobieraj muzyka: Gamid Ibadullayev reżyseria dźwięku: Adam Jankowski reżyseria świateł: Tadeusz Perkowski

występują: Maciej Tomaszewski, Paweł Mandziewski, Piotr Piotrowicz, Alicja Zalewska, Agata Zataj

Co połączyło Sztukę Nową i mocno eksperymentalny teatr fizyczny z suprematyzmem Kazimierza Malewicza i jego "Czarnym kwadratem"? I co z tym wszystkim ma wspólnego Jerzy Grotowski - wizjoner, reżyser i reformator polskiego i światowego teatru XX w., którego obecność wyraźnie zostaje zaznaczona w „Black SQR”? „Black SQR” jest rozmową o rewolucji; nie monologiem, a dialogiem między performerami i widzami, którzy wspólnie pytają i szukają odpowiedzi na temat zasadności rewolucji społecznej w sztukach performatywnych w XXI wieku. Teatr Grotowskiego jest tu istotnym punktem polemiki – bardzo osobistej polemiki, bazującej na doświadczeniach związanych z rygorystycznymi metodami teatru Grotowskiego i post-Grotowskiego, czyli dążenia do wykreowania aktu całkowitego, wydobycia nieświadomości w postaci ucieleśnionych symboli, zniszczenia „psychicznego ja” oraz założenie, że performer ma ulegać instynktom i musi wypreparować psychikę. Reforma teatralna Grotowskiego była bardzo radykalna, zakłada rezygnację z ornamentu i skoncentrowanie się na performerze i jego ciele. Podczas spektaklu „Black SQR” pytania się rodzą, mnożą i osaczają: czy ktokolwiek ma prawo do zabrania psychiki performerowi? Czy ktokolwiek może pozbawiać kogokolwiek człowieczeństwa? Czy metody Grotowskiego były w porządku? Czy można je dziś powielać? Gdzie są granice rewolucji? Czy reżyser ma prawo degradować performera? Czy nie ma innych narzędzi w teatrze? Czy można używać przemocy wobec innej osoby w imię idei i wzniosłych celów? To właśnie w tym miejscu tkwi problem, który wszyscy próbują rozwiązać i Dawid Żakowski też szuka odpowiedzi i przez konfrontację z metodą Grotowskiego mówi: zrezygnuj z agresji, odpocznij, zakochaj się. W "Black SQR" Sztuka Nowa kwestionuje autorytet reformatora teatru, sprawdza, jak myśl bezprzedmiotowości broni się teraz, w obecnym otoczeniu. Przedstawia problematykę płynności czy też stałości granic, którą można odnieść do każdej dziedziny życia prywatnego i społecznego. Czarny kwadrat jest ideą uniwersalną, ideą przedmiotu i podmiotu, mężczyzny i kobiety, performera, reżysera i widza.