Spójrz, co tu ciche serce wypisało,

Słuchaj oczyma, to miłości prawo.

(William Szekspir)

Koncert wypełniony miłością otworzą dwa z Czterech sonetów miłosnych Tadeusza Bairda z 1956 roku do tekstów Szekspira w przekładzie Macieja Słomczyńskiego. Kompozycje te, jak je określił Jerzy Artysz, „niesamowite, […] prostotą swoją powalające”, stanowią pełne finezji nawiązanie do muzyki dawnych epok. W następnej kolejności zabrzmią urokliwe pieśni szczególnie zasłużonego dla rozwoju polskiej liryki wokalnej Stanisława Moniuszki oraz utwory z pierwszego cyklu pieśniowego Ignacego Jana Paderewskiego. Choć wybitny pianista wybrał teksty z najjaśniejszego – jeśli chodzi o nastrój – tomu poezji Adama Asnyka, to i tak dominują tu emocje smutku i żalu za miłością, doskonale oddane środkami muzycznymi. Ciemna wizja świata pociągała także Mieczysława Karłowicza (Z erotyków do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera), jednak mistrzowsko zestrajający partie wokalną i fortepianową kompozytor zwracał się też niekiedy ku mniej mrocznym tonom. Wszak w Zasmuconej do słów Kazimierza Glińskiego po zwrotkach pełnych żalu następuje pocieszenie i nadzieja na powrót radości. W programie znalazły się też zakorzenione w tradycji romantycznej pieśni Witolda Friemanna, zachwycające melodyką utwory Stanisława Niewiadomskiego oraz pełne – jak to określił Zdzisław Jachimecki – „iście włoskiej słodyczy” kompozycje wokalne Jana Galla.

Drugą część koncertu wypełnią kompozycje zagraniczne. Lirykę niemiecką reprezentują nastrojowe pieśni Roberta Schumanna, dla którego szczególnie inspirujące okazały się teksty Heinricha Heinego. Die Lotosblume zdaje się skrywać historię uczucia samego kompozytora do przyszłej żony, jednoznacznie eksponowaną w cyklu Miłość poety op. 48. Wszak pierwsze takty inaugurującej zbiór pieśni Im wunderschönen Monat Mai zawierają cytat z koncertu fortepianowego Clary Schumann.

W końcu zabrzmią też pełne blasku i słodyczy, ale i nie stroniące od cieni pieśni francuskie. W Après un rêve Gabriela Fauré pobrzmiewa charakter włoskiej canzony, zaś w Chanson romanesque fascynującego się tańcem Maurice’a Ravela słychać nawiązania do pełnej zmysłowości hiszpańskiej guajiry. Zabrzmi też głęboko ekspresyjna Extase Henriego Duparca. To jedna z niewielu kompozycji, które twórca postanowił zachować dla potomnych (większość swoich dzieł zniszczył). Wieczór zwieńczy ujmująca pieśń Plaisir d’amour Jean-Paula-Égide’a Martiniego, która nie tylko doczekała się wersji na różne składy wykonawcze, lecz także stała się muzycznym źródłem dla jednego z największych hitów Elvisa Presleya.

◆ PROGRAM ◆

Tadeusz Baird (1928-1981)

• Sonet 23 Spójrz, co tu ciche serce wypisało z cyklu Cztery sonety miłosne

• Sonet 91 Drwię, mając ciebie, z całej ludzkiej pychy z cyklu Cztery sonety miłosne

Stanisław Moniuszko (1819-1872)

• Nawrócona

• Polna różyczka

Ignacy Jan Paderewski (1860-1941)

• Gdy ostatnia róża zwiędła

• Chłopca mego mi zabrali

Mieczysław Karłowicz (1876-1909)

• Zasmuconej

• Z erotyków

Witold Friemann (1889-1977)

• Cudne oczy

• Noc majowa

Stanisław Niewiadomski (1857-1936)

• Jakże Cię mam brać dziewczyno

• Zosia

• Między nami nic nie było

Jan Gall (1856-1912)

• Gdybym był młodszy, dziewczyno

Robert Schumann (1810-1856)

• Die Lotosblume z cyklu Myrthen op. 25

• Widmung z cyklu Myrthen op. 25

• Seit ich ihn gesehen z cyklu Frauenliebe und Leben op. 42

• Er, der Herrlichste von allen z cyklu Frauenliebe und Leben op. 42

• Im wunderschönen Monat Mai z cyklu Dichterliebe op. 48

• Die Rose, die Lilie, die Taube, die Sonne z cyklu Dichterliebe op. 48

Gabriel Fauré (1845-1924)

• Après un rêve

Henri Duparc (1848-1933)

• Extase

Maurice Ravel (1875-1937)

• Chanson romanesque z cyklu Don Quichotte à Dulcinée

Jean-Paul-Égide Martini (1741-1816)

• Plaisir d’amour

◆ WYKONAWCY◆

TATIANA HEMPEL-GIERLACH sopran

JUSTYNA STĘPIEŃ sopran

ROBERT SZPRĘGIEL baryton

DAGMARA DUDZIŃSKA fortepian

Bilety 👉 https://kicket.com/embedded/rezerwacja/295356

📍Pałac na Wyspie w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie