„Nigdy bym nie przypuszczał, że w tak małej głowie może urodzić się coś tak wielkiego”. Tę entuzjastyczną opinię o trzyaktowej operze Idomeneo KV 366 Wolfganga Amadeusza Mozarta – jeszcze przed premierą – wyraził książę Karol Teodor, elektor Palatynatu i Bawarii, na którego zlecenie dzieło powstało. Ów mecenas kultury dysponował najlepszą w Europie orkiestrą, dzięki czemu dwudziestopięcioletni kompozytor miał niepowtarzalną okazję tworzyć w niezwykle komfortowych warunkach, w otoczeniu wybitnych artystów. Nawet zastrzeżenia, jakie budziły zdolności aktorskie odtwórców głównych ról czy uwagi wobec libretta nie mogły powstrzymać prawdziwej eksplozji talentu, o której świadczy partytura dzieła. Mozart wykracza w niej poza ramy włoskiego gatunku seria – z powodzeniem nawiązuje do wspaniałych wzorców francuskich i niemieckich, przy czym nadaje całości indywidualny rys, z charakterystycznym dla siebie dystansem i poczuciem humoru.

Libretto w języku włoskim przygotował ksiądz Giambattista Varesco na podstawie francuskiej tragedii Antoine’a Dancheta z 1712 roku. Kreteński król Idomeneo w obliczu niebezpieczeństwa obiecuje Neptunowi złożyć w ofierze pierwszą osobę, którą spotka po powrocie do ojczyzny. Nieszczęśnikiem okazuje się być jego syn – Idamantes. Postawiony przed tragicznym wyborem król objawia swoją niejednoznaczną naturę, zaś pojmana księżniczka trojańska Ilia mierzy się z wewnętrznym konfliktem, kładąc na przeciwnych szalach miłość do Idamantesa i wierność ojczyźnie. Równie barwni są pozostali bohaterowie – żarliwy i odważny Idamantes czy przebiegła i demoniczna Elektra. Każdy ich wybuch emocji znajduje doskonałe odzwierciedlenie w muzyce. Mozart plastycznie traktuje orkiestrę, ubarwiając przebieg narracji instrumentalnymi partiami solowymi, i śmiało – jak w żadnej innej operze – wykorzystuje bogactwo możliwości brzmieniowych chóru. W inscenizacji reżyserowanej przez Marka Weissa dla Polskiej Opery Królewskiej, opowieść o Kreteńczykach stanowi pretekst do kreowania muzycznej fantazji. Mit splata się z historią, a tradycja operowa bujnie rozwijająca się w Rzeczypospolitej za czasów panowania rozmiłowanego w sztuce króla Stasia – rezonuje w pełnym finezji przedstawieniu.

KIEROWNICTWO MUZYCZNE DAWID RUNTZ

INSCENIZACJA I REŻYSERIA MAREK WEISS

WSPÓŁPRACA REŻYSERSKA, CHOREOGRAFIA IZADORA WEISS

SCENOGRAFIA WIESŁAW OLKO

WSPÓŁPRACA SCENOGRAFICZNA ŁUKASZ KWIETNIEWSKI

KOSTIUMY PAPROCKI & BRZOZOWSKI

PROJEKCJE MAREK ZAMOJSKI

PRZYGOTOWANIE ZESPOŁU WOKALNEGO KAROL KNAPIŃSKI

II DYRYGENT KAROL SZWECH

ASYSTENCI REŻYSERA SŁAWOMIR JURCZAK, AGNIESZKA KOZŁOWSKA

INSPICJENT WANDA KARPIŃSKA

◆ OBSADA ◆

IDOMENEO Karol Kozłowski

IDAMANTE Anna Radziejewska

ELETTRA Anna Mikołajczyk

ILIA Sonia Dettlaff

ARBACE / GRAN SACERDOTE DI NETTUNO Mateusz Zajdel

LA VOCE Paweł Michalczuk

FURIE Julia Witczak, Nikola Zientarska

CARYCA Tatiana Hempel-Gierlach

KLAWESYN Monika Kolasińska

Zespół Wokalny Polskiej Opery Królewskiej

Orkiestra Polskiej Opery Królewskiej

KAROL SZWECH dyrygent

Mecenasem Polskiej Opery Królewskiej jest 𝗧𝗢𝗧𝗔𝗟𝗜𝗭𝗔𝗧𝗢𝗥 𝗦𝗣𝗢𝗥𝗧𝗢𝗪𝗬.

Bilety 👉https://kicket.com/embedded/rezerwacja/311852

📍Teatr Królewski w Starej Oranżerii w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie