Wykonawcy
Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa
Wojciech Rodek – dyrygent

Program
Tadeusz Baird – I Symfonia

przerwa

Franz Schubert – IX Symfonia C-dur „Wielka” D. 944

Ostatnia symfonia Franza Schuberta (1797-1828) ma dla Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus znaczenie szczególne – to ją zespół utrwalił na swojej pierwszej płycie (CD Accord ACD146-2, 2008) pod batutą wielkiego Jerzego Semkowa, który był inicjatorem powołania Orkiestry, a później został jej patronem.

Symfonia C-dur D. 944 powstała w roku 1825, w czasie szczęśliwego lata spędzonego w górskich rejonach poza Wiedniem. Zwana jest „Wielką” i określenie to pochodzi od samego Schuberta – miało ją odróżnić od krótszej VI Symfonii w tej samej tonacji; później nazwę tę interpretowano też jako wyraz admiracji dla genialnego dzieła. Autor nie dożył jego prezentacji – jak większość pozostałych jego symfonii, miała pozostać całkowicie nieznana przez kolejną dekadę. Zaprezentowano ją dopiero w roku 1839 w lipskim Gewandhausie, pod dyrekcją Felixa Mendelssohna. Symfonia C-dur wypełnia konwencjonalny klasyczny schemat zupełnie nową, w pełni już romantyczną treścią: pozostając w ramach typowego, czteroczęściowego cyklu Schubert delektuje się urodą własnych melodii, odchodzi od właściwego wcześniejszej symfonice dramatyzmu w stronę orkiestrowej liryki. Minąć musiało jeszcze kilka dekad, aż dzieło stało się jednym z najbardziej kochanych w dorobku – tak za życia niedocenionego – twórcy.

I Symfonia Tadeusza Bairda (1928-1981), jednego z największych polskich kompozytorów XX wieku, to dzieło twórcy zaledwie dwudziestodwuletniego, ukazujące już jego ogromny talent i umiejętności. Powstała w roku 1950 i została dedykowana Janowi Krenzowi, dyrygentowi i przyjacielowi autora (wraz z nim i Kazimierzem Serockim stworzył tzw. „Grupę 49”, która starała się zachować twórczą autonomię wobec opresyjnych dla artystów norm tzw. realizmu socjalistycznego). Pięcioczęściowe dzieło klarownością swej formy hołduje stylowi neoklasycznemu, ale jego ekspresja zdradza też fascynację muzyką Mahlera i Szostakowicza. Charakteryzuje je zmienność nastrojów, harmoniczne bogactwo, wykraczające już często poza tonalność dur-moll, jednak z podkreśleniem roli tonacji C-dur, eksponowanej na rożne sposoby w każdej części, zwłaszcza w kodzie finału, przez co symfonię tę określa się niekiedy wspomnianą tonacją (nawet jeśli traktowana jest tu ona raczej symbolicznie, niż w tradycyjny sposób), co łączy ją z dziełem Schuberta. Utwór spotkał się z dobrym przyjęciem, zdobywając Państwową Nagrodę Artystyczną.

Koncert poprowadzi Wojciech Rodek, Dyrektor Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus. W latach 1998-2003 studiował w klasie dyrygentury prof. Marka Pijarowskiego na Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W 2005 roku wygrał konkurs na stanowisko asystenta-dyrygenta w Filharmonii Narodowej. Od tego czasu współpracował z wieloma orkiestrami i teatrami operowymi w Polsce i za granicą. Był kierownikiem muzycznym Gliwickiego Teatru Muzycznego, dyrektorem artystycznym Filharmonii Dolnośląskiej, a także dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Łodzi. W latach 2010-2022 był I dyrygentem, dyrektorem artystycznym, a także dyrektorem naczelnym Filharmonii Lubelskiej. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. (pmac)

Organizator: Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa

Patronat medialny: TVP Kultura, polmic.pl

Współpraca: Ruch Muzyczny

Bilety w serwisach eBilet, bilety24, kasie Studi Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie