Kobieta samotna

reżyseria — Anna Smolar

scenariusz – Natalia Fiedorczuk, Anna Smolar wiersze i slam – Natalia Fiedorczuk współpraca koncepcyjna – Agata Sikora monologi i dialogi – Natalia Fiedorczuk, Ryfa Ri, Anna Smolar, Michał Czachor, Anna Ilczuk, Karolina Adamczyk, Julian Świeżewski, Natalia Lange, Maria Robaszkiewicz, Oskar Stoczyński scenografia i kostiumy – Anna Met muzyka – Jan Duszyński choreografia – Ryfa Ri reżyseria świateł – Rafał Paradowski asystentka reżyserki – Barbara Bendyk inspicjent – Zuzanna Rucińska konsultacja prawna – Monika Płatek konsultacja merytoryczna – Feminoteka

występują: Karolina Adamczyk (Milena), Michał Czachor (Krzysiek), Anna Ilczuk (Irena), Natalia Lange (Renata), Maria Robaszkiewicz (Wanda), Oskar Stoczyński (Jacek), Julian Świeżewski (Jędrek), Ryfa Ri (Boguś)

Po sukcesie „Melodramatu” Anna Smolar powraca na deski Teatru Powszechnego – tym razem w koprodukcji z Malta Festival.

Po raz kolejny bierze na warsztat paradoksy naszej zbiorowej psyche i porządku społecznego, wychodząc od znanego polskiego filmu. Tym razem przegląda się w „Kobiecie samotnej” Agnieszki Holland i pyta czym dziś jest troska, solidarność, samotność. Do projektu zaprasza Ryfę Ri, debiutującą na teatralnej scenie raperkę i freestylerkę tańca.

Nakręcony w 1981 roku obraz to historia samotnej matki, Ireny, walczącej o utrzymanie na powierzchni siebie i syna Bogusia. W rzekomo socjalistycznym państwie, w czasie karnawału Solidarności, „niemająca pleców” kobieta nie jest w stanie związać końca z końcem. Pogrąża się w iluzjach, posuwa się do coraz bardziej rozpaczliwych kroków. Dziś film ten wywołuje ambiwalentne uczucia: jest drażniący, „przegięty”, rażąco niedzisiejszy... rażąco aktualny?

Kim byłaby Irena AD 2025? W czwartej dekadzie po transformacji ustrojowej, w epoce cyfrowego kapitalizmu i prywatyzacji usług publicznych, nie jest już „samotną”, ale „samodzielną” matką. Osobą, której wpojono, że pretensje może mieć tylko do siebie.

W jej świadomości przewija się nieprzerwany feed dobrze życzącego chóru, gotowego wspierać ją dobrymi radami, charytatywną zbiórką, coachingiem w zarządzaniu czasem i pieniędzmi. A przede wszystkim nieustanną troską o Bogusia, któremu nie wystarczy przecież zapewnić ubrania i dach nad głową - trzeba dać mu przestrzeń do bezpiecznego wyrażania emocji i rozwoju zainteresowań. Bo co powiedziałby na terapii, na którą nie będzie go stać?

Uwięziona w bezwzględnej architekturze społecznych wyobrażeń, w wyczerpującej choreografii gry o przetrwanie, oblepiona słodką mazią charytatywnego współczucia, Irena wpada w spiralę desperacji, resentymentu, bezsilnych projekcji. Gdzie mogą ją one zaprowadzić w świecie, który niby celebruje „kobiecą siłę” i żąda rewolucyjnej zmiany?

I gdzie jest w tym wszystkim Boguś?

UWAGA! Ze względu na specyfikę spektaklu osoby spóźnione nie zostaną wpuszczone na widownię!

Szanowni widzowie, w związku z nadchodzącym dużym ociepleniem oraz ograniczonymi możliwościami naszej klimatyzacji, zachęcamy, by na najbliższe spektakle zabrać butelkę wody, abyście czuli się Państwo komfortowo. Przepraszamy za niedogodności.

Premiera warszawska w Teatrze Powszechnym: 14.06.2025
Premiera poznańska na Malta Festival: 28.06.2025