Opowieści o zwyczajnym szaleństwie

autor: Petr Zelenka

tłumaczenie: Krystyna Krauze reżyseria i adaptacja: Karolina Kowalczyk scenografia i kostiumy: Marek Idzikowski muzyka: Jakub Buchner konsultacje choreograficzne: Adrianna Dorociak charakteryzacja, make-up: Ali Kosoian-Kozbielska, Katarzyna Bielińska asystentka reżyserki: Weronika Nowicka realizacja światła: Zofia Krystman, Witold Juralewicz realizacja dźwięku: Piotr Trojanowski, Mateusz Skoczek budowa scenografii: Wiktor Korzeniewski szycie kurtyny: Sylwia Szefer inspicjenci/montażyści: Marcin Chojnacki, Wiktor Korzeniewski, Piotr Piechowicz garderoba/rekwizyty: Ilona Giżycka, Jolanta Sikorska, Grzegorz Sikorski kierownictwo produkcji: Agnieszka Kołodyńska-Iglesias, Aleksandra Ślązak zdjęcia: Artur Wesołowski komunikacja wizualna: Ewa Rostalska

występują: Martyna Czarnecka (Jana, Anusia, Ewa), Jan Litvinovich (Mucha), Barbara Liberek (Matka), Filip Orliński (Piotr), Konrad Żygadło (Ojciec, Alesz)

JANA
Przyciągasz dziwnych ludzi, bo wewnętrznie jesteś właśnie taki sam

Opowieści o zwyczajnym szaleństwie to spektakl stający w obronie ludzkich nadwrażliwości. Tego, co w nas delikatne, powykręcane i niedostosowane do rzeczywistości. A perfidna rzeczywistość wciąż rzuca jego bohaterom i bohaterkom kłody pod nogi. Zwyczajnie szaleni narażeni są na liczne kompromitacje. Kochają na zabój, walczą o siebie, chcą uratować świat i szaleją z samotności. I to szaleją naprawdę, zupełnie bez godności czy romantyzmu. Czeski humor Zelenki bezceremonialnie miesza ze sobą wstydliwą i mierną kondycję ludzką z powagą życia, godną łez wzruszenia.

Dla twórców to też przedstawienie o niezaopiekowanej wrażliwości, potencjalnie niebezpiecznej, której za wszelką cenę bronią bohaterowie opowieści. O uczuciach, które się w ludziach nie mieszczą. Przede wszystkim jednak – o pięknym szaleństwie, bo kto chciałby marnować życie na bycie normalnym?