Mątwa Stanisława Ignacego Witkiewicza, napisana w 1922 roku, to świat, w którym groteska, absurd i metafizyka splatają się z pytaniami o sens ludzkiego życia. Paweł Bezdeka, artysta w kryzysie, wikła się w przeciętność mieszczańskiego życia przez narzeczeństwo z Ellą – symbolem wygodnej rutyny. Ich monotonię burzą pojawienie się żywego posągu Alice d’Or, powrót Hyrkana IV, władcy fantastycznej Hyrkanii, oraz niezwykła wizyta Papieża Juliusza II z Zaświatów, wprowadzająca w życie bohaterów element nieoczekiwanej metafizyki i historycznej perspektywy.

Choć historia rozgrywa się w świecie absurdów i groteski, forma dramatu przypomina filozoficzny esej. Witkacowska konstrukcja, pełna eksperymentów językowych i teatralnych, miesza realność z fantazją, stawiając przed twórcami wyzwanie – jak dziś odczytać jego tekst i nadać współczesną formę tej niepowtarzalnej, witkacowskiej wizji?

Mątwa odsłania świat, w którym każdy gest, dialog i absurdalny zwrot akcji ujawnia kolejne warstwy ludzkiej natury. Spektakl pyta o sztukę, historię, społeczeństwo i kondycję człowieka – o to, co naprawdę oznacza żyć pełnią życia i mierzyć się z Tajemnicą Istnienia.