Serenady, divertimenta, kasacje, nokturny, partity… Harmoniemusik, czyli muzyka przeznaczona na zespoły instrumentów dętych, przyjmowała różne formy. Nurt ten, którego źródeł jedni poszukują w tradycji wojskowej, inni – w praktyce muzycznej zespołów dworskich, rozkwitł w pełni w dobie klasycyzmu.

Doskonałe wyczucie możliwości instrumentów oraz wrażliwość na ich brzmienie sprawiły, że w twórczości Mozarta dokonała się ewolucja gatunku serenady. Wychodząc od lekkich w charakterze utworów, wiedeński geniusz dążył do ukształtowania formy bogatej wyrazowo i brzmieniowo, co przywołuje na myśl jego znakomitą muzykę symfoniczną. Serenada B-dur, przeznaczona na trzynaście instrumentów dętych, stanowi jeden z najdoskonalszych tego przykładów. Tytuł Gran Partita, choć nie pochodzi od Mozarta, znakomicie oddaje charakter i formę kompozycji. Składający się z siedmiu części cykl jest jednym z najdłuższych niewokalnych utworów Mozarta. Kompozytor łączy w nim charakterystyczną dla kameralistyki umiejętność zestawiania barw poszczególnych instrumentów z równowagą i dostojeństwem brzmienia fragmentów tutti, które cechują muzykę symfoniczną.

Marta Dziewanowska-Pachowska

PROGRAMWolfgang Amadeus Mozart

Serenada B-dur KV 361/370a (Gran Partita)

🔴 Regulamin sprzedaży biletów oraz uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych organizowanych przez Polską Operę Królewską [pdf do pobrania]

🔴 Miejsca są nienumerowane

W razie pytań jesteśmy do dyspozycji telefonicznie od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00 – 17:00  +48 500 309 424