only Love can break your Heart

kompozytor: Tomasz Prasqual

libretto: Giulia Fornasier, Tomasz Prasqual reżyseria, kostiumy, światło: Cezary Tomaszewski kierownictwo muzyczne: Lilianna Krychp zespół: Hashtag Ensemble: Adam Eljasiński – klarnety Julian Paprocki – klarnety, saksofon Monika Paprocka-Całus – waltornia Michał Adamin – trąbka Wojciech Jeliński – puzon Marta Piórkowska – skrzypce Stefania Grabiec – skrzypce Aleksandra Demowska-Madejska – altówka Mateusz Loska – kontrabas Paweł Janas – akordeon Krzysztof Kozłowski – syntezatory Magda Kordylasińska-Pękala – perkusja Lilianna Krych – dyrygentka produkcja: Zofia Zajkowska i Millena Kamińska identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak reżyseria dźwięku: Kosma Standera organizator: Warszawskie Towarzystwo Sceniczne, Fundacja Sfera Harmonii koprodukcja: TR Warszawa

występują: Justyna Wasilewska, Mateusz Górski

„only Love can break your Heart” to opera/teatr muzyczny, który łączy poezję Gaspary Stampy, XVI-wiecznej weneckiej poetki z tekstami Logana February, współczesnego queerowego poety z Nigerii.

Ona była jedną z pierwszych kobiet w literaturze europejskiej, piszącą o miłości, pragnieniu i utracie. On bada tożsamość, normy i doświadczenie bycia „Innym”.

Ich teksty wpleciono w partyturę na sześcioro solistów (śpiewaczkę i śpiewaka, aktorkę i aktora i dwójkę wiolonczelistów).

Spektakl rozpoczyna się od świadomego wejścia w konwencję romantycznego lamentu: cierpienia, tęsknoty i niespełnionej miłości. Jednak bohaterowie, powracając do swoich historii miłosnych, zaczynają dostrzegać, że ich ukochani mogli nigdy nie istnieć jako realne osoby – zostali stworzeni
przez język, pamięć i projekcję. Pojawia się pytanie: w jaki sposób opowiadamy sobie miłość? I jak poprzez tę narrację ją konstruujemy?

„only Love can break your Heart” nie opowiada historii miłosnej, lecz rozkłada ją na części.

Pyta o granice języka miłości, o jego powtarzalność i o to, co pozostaje, gdy się wyczerpie.

Czy możliwa jest forma relacji poza zawłaszczeniem i projekcją?