koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
zmodyfikowano  godzinę temu

RAPEFLOWER, reż. Hana Umeda

CO jest GRANE » 1 348 wyświetleń od 27 października 2026

Warszawa » ul. Emilii Plater 31 » NA MAPIE

Ile trwa odzyskanie zgwałconego ciała? Rok? Dwa? Osiemnaście? Kilka pokoleń? Jak ustanawia się ciało po doświadczeniu gwałtu? Jak zmienia się jego seksualność? Stosunek do miłości? Jakimi metodami ciało i psychika radzą sobie z tym doświadczeniem? Co robią, żeby utrzymać się przy życiu?

Identyfikując się jako przetrwanki, często milczymy. Nie chcemy, aby na nasze żywe ciała była projektowana figura ofiary. Nie chcąc stawać się obiektami litości, stajemy się niewidzialne. Unikając konfrontacji z doświadczeniem gwałtu skazujemy się na przymus powtarzania traumatycznej sytuacji lub jej aspektów w poszukiwaniu utraconej kontroli.

Jak uczciwie mówić o gwałcie? Jak umiejscowić własne doświadczenie pomiędzy tabuizacją a pornografizacją tego tematu? RAPEFLOWER to śledztwo przeprowadzane na terenie własnego ciała. To w ciele, a nie w dyskursie, doświadczenie przemocy seksualnej —zarówno to własne, odziedziczone i wyuczone — przeplata się ze strategiami obronnymi i strategiami przetrwania. To opowieść o gwałcie rozumianym jako stan, a nie tylko pojedyncze zdarzenie.

Lukrecja z rzymskiej legendy po doświadczeniu gwałtu ze strony Sekstusa Tarkwiniusza popełnia samobójstwo, stając się w ten sposób na wieki przykładem kobiecej cnoty, choć dziś jej śmierć możnaby interpretować jako konsekwencję PTSD. Jednak barokowa malarka, która wielokrotnie przedstawiała Lukrecję w swoich obrazach, Artemisia Gentieleschi, przepracowała własną traumę gwałtu właśnie poprzez twórczość artystyczną, stając się jedną z pierwszych uznanych malarek w europejskiej historii sztuki. Czy scena, na której wystawiam na widok publiczny swoje zgwałcone ciało, zabieram głos we własnym imieniu, ucieleśniając jednocześnie doświadczenia przemocy seksualnej pokoleń tancerek, może stać się przestrzenią emancypacji i uzdrowienia?

UWAGA: Spektakl podejmuje temat gwałtu i przemocy seksualnej. Rekomendowany dla widzów powyżej 18 roku życia. W spektaklu występuje nagość. Pętla indukcyjna dostępna podczas spektaklu. W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe.

zmodyfikowano  godzinę temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ