koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
GDYBYM BYŁ BOGACZEM
zmodyfikowano  7 lat temu

NIGDZIE W AFRYCE

CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 50 050 wyświetleń od 1 stycznia 2007
  • 10 marca 2006, piątek
    » 17:15

reż. Caroline Link

MŁODE KINO NIEMIECKIE

9. przegląd filmowy najlepsze filmy dekady 1995 - 2005

Przeglądy młodego kina niemieckiego organizowane przez Goethe-Institut w Warszawie we współpracy z Filmoteką Narodową mają swoją kilkuletnią tradycję. Co roku prezentowane są najnowsze produkcje niemieckie, wybrane z programu Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Berlinale.

Pokazanych zostanie dwadzieścia najlepszych filmów, zdobywców Oscarów, berlińskich Złotych Niedźwiedzi, Europejskiej Nagrody Filmowej lub Niemieckiej Nagrody Filmowej. Część filmów zostanie pokazana po raz pierwszy w Polsce, niektóre obrazy są znane, ponieważ trafiły na ekrany dzięki polskim dystrybutorom.

Przegląd przedstawia czołówkę nowej generacji niemieckich twórców filmowych: m.in. Caroline Link, Toma Tykwera, Christiana Petzolda, Hansa Christiana Schmida, Fatih Akina i wielu innych. Wyjątkowy program przeglądu daje polskiemu widzowi znakomitą możliwość wniknięcia w klimat współczesnego kina niemieckiego, będącego na dobrej drodze, by konkurować z francuskim czy angielskim.

NIGDZIE W AFRYCE Nirgendwo in Afrika, Niemcy 2002, 141 min.

Scenariusz (na postawie powieści Stefanie Zweig) i reżyseria: Caroline Link

Zdjęcia: Gernot Roll Muzyka: Niki Reiser Montaż: Patricia Rommel Scenografia: Susann Bieling, Uwe Szielasko Kostiumy: BarbaraGrupp Dźwięk: Andreas Wolki Producent: Peter Herrmann

Występują: Juliane Köhler (Rettel Redlich), Merab Ninidze (Walter Redlich), Matthias Habich (Susskind), Sidede Onyulo (Owuor), Karoline Eckertz (Regina – starsza), Lea Kurka (Regina – młodsza), Gerd Heinz (Max

Nagrody i wyróżnienia:

  • Oscar 2003 dla najlepszego filmu nieangielskojęzycznego;
  • Złote Globy 2003: nominacja dla najlepszego filmu nieangielskojęzycznego;
  • MFF w Karlowych Warach 2003: nominacja do Kryształowego Globu za najlepszy film, ostatecznie jednak Nagroda Specjalna Jury, Nagroda FIPRESCI;
  • Niemieckie Nagrody Filmowe 2002: Złote Lole w kategoriach: najlepszy film, reżyseria, zdjęcia, muzyka, męska rola drugoplanowa – dla Matthiasa Habicha, także nominacja dla Juliane Köhler;
  • Bawarskie Nagrody Filmowe 2002: nagroda za produkcję, oraz 2003 - nagroda publiczności; Srebrna Nagroda Gildii Niemieckich Kin Arthousowych 2002 dla najlepszego filmu;
  • Camerimage 2002: nominacja do Złotej Żaby za zdjęcia;
  • MFF Kobiet w Bordeaux 2002: Grand Prix Złota Fala za najlepszy film i scenariusz;
  • MFF w St. Louis 2002: Nagroda Jury Ekumenicznego dla najlepszego filmu oraz Międzynarodowa Nagroda Specjalna;
  • MFF w Jerozolimie 2002 – Nagroda Burmistrza dla najlepszego filmu;
  • MFF w East Hampton (USA) 2002 – Nagroda Publiczności dla najlepszego filmu fabularnego.

Jeden z najważniejszych filmów niemieckich ostatnich lat. Co najmniej tak samo piękny jak Pożegnanie z Afryką, z którym bywa najczęściej porównywany. Afryka nie jest tu jednak, jak w tamtym przeboju hollywoodzkim z gwiazdami tylko tłem dla dość banalnej historii, lecz stanowi najważniejszy jej element.

Opowieść o żydowskiej rodzinie z Wrocławia, której udaje się uciec przed shoah do Kenii, jest opowieścią prawdziwą i przejmującą. Film przedstawia trudne warunki życia na afrykańskiej biednej farmie, trudne zwłaszcza dla adwokata i jego eleganckiej żony, która zamiast potrzebnej lodówki przywiozła do buszu wieczorową suknię i kosz porcelanowej zastawy.

Tu nie ma dróg, prądu ani wody, a wokół tylko tubylcy i piękne krajobrazy. I co ma począć z sobą mała Regina, wychowana w salonach dziadków i znająca świat zewnętrzny tylko z widoku na podwórko eleganckiej wrocławskiej kamienicy. Muszą żyć i przystosować się, bo trwa wojna i wszystkich ich krewnych wywieziono, ponoć do pracy na wschodzie...

Rettel (Juliane Köhler) i Walter (Merab Ninidze) nie poddają się, walczą o godne życie, ciężko pracują, wysyłają córkę do angielskiej szkoły z internatem, później Walter zaciąga się do wojska. Dojrzewają w Afryce i Afryka żyje w ich sercach, także później, gdy decydują się na powrót do Niemiec. Dowodem na to, że żyje jest autobiograficzna powieść Stefanie Zweig, na podstawie której powstał scenariusz Caroline Link.

To film o dojrzewaniu Rettel i Reginy, o dojrzewaniu miłości Rettel i Waltera. W innym wymiarze to film o tolerancji – rodzącym się szacunku dla innej kultury i cywilizacji, rasy, u ludzi, którzy z powodu nietolerancji w swoim kraju, musieli uciekać na koniec świata. W jakimś stopniu to także film o holokauście, który stanowi tło listów z domu, coraz rzadziej napływających, oraz wieści z frontów. Nie zapominajmy jednak, że tej rodzinie tylko cudem udaje się przeżyć. I jeszcze jedno: uciekali przez nazistami, którzy odmówili im, jako Żydom, prawa do życia w Niemczech. Ale w Afryce wciąż pozostawali obywatelami Niemiec, wrogami dla brytyjskich władz Kenii, które internowali wszystkich mężczyzn. Tylko swojej sile i poświęceniu Rettel zawdzięcza odzyskanie męża z niewoli. Później Walter zgłasza się do brytyjskiego wojska, by walczyć z Niemcami. I wywalcza sobie prawo do bycia Niemcem w wolnych powojennych Niemczech. W tym sensie film Link jest także opowieścią o patriotyzmie. O niemieckim Żydzie walczącym o takie Niemcy, w których może być szanowanym niemieckim prawnikiem.

Nigdzie w Afryce to film wieloaspektowy, poważny, głęboki, mądry, ale jednocześnie piękny, świetnie sfotografowany i zagrany. Bardzo uniwersalny, ale i bardzo niemiecki. Film autorski, wysokoartystyczne, ale wytrzymujący konkurencję filmów hollywoodzkich. Oscar dla Caroline Link oraz druga nominacja do tej nagrody są wyrazem szacunku Hollywoodu dla kina europejskiego i niemieckiego.

CAROLINE LINK, ur. 1964 r. w Bad Nauheim. Po ukończeniu szkoły średniej przez rok mieszkała w USA. W 1984 r. pracowała jako stażystka w Bavaria Film Studios. W 1986 r. Rozpoczęła studia w Akademii Filmowej i Telewizyjnej w Monachium. Jej film dyplomowy Sommertage został wyróżniony nagrodą Kodaka na FF w Hof. Wszystkie następne filmy przynosiły jej liczne nagrody. Oprócz oscarowego Nigdzie w Afryce najwięcej nagród zdobył dramat 'Jenseits der Stille': nominację do Oscara 1997, Bawarską Nagrodę Filmową 1997 za reżyserię, nominację do Zotego Huga, a ostatecznie Złotą Plakietę na MFF w Chicago, Srebrną Niemiecką Nagrodę Filmową 1997; Grand Prix i nagrodę za scenariusz na MFF w Tokio, a także nagrodę na MFF w Vancouver. Jej film dla dzieci Pünktchen und Anton zdobył Bawarska Nagrodę Filmową 1999, zaś na MFF dla Dzieci w Chicago nagrodę jury dorosłych, zaś na podobnym festiwalu w Montrealu – laur jury dziecięcego.

FILMOGRAFIA REŻYSERA

  • Aftermath (2006, film nieukończony)
  • Nigdzie w Afryce (2001)
  • Pünktchen und Anton (1999)
  • Jenseits der Stille (1996)
  • Kalle der Träumer (1992) (TV)
  • Sommertage (1990) film dyplomowy
  • Glück zum Anfassen (1989)
  • Bunte Blumen (1988)

WARSZAWA PROGRAM

    1. III. godz. 19.45

AGNES I JEGO BRACIA (AGNES UND SEINE BRÜDER)

reż. Oskar Roehler, 2004, 116’

    1. III. godz. 20.00

BIEGNIJ, LOLA, BIEGNIJ (LOLA RENNT)

reż. Tom Tykwer, 1998, 81’

    1. III. godz. 20.00

ROSSINI

reż. Helmut Dietl, 1997, 110’

    1. III. godz. 20.00

MORDERCA (DER TOTMACHER)

reż. Romuald Karmaker, 1995, 114’

    1. III. godz. 20.00

DECYZJA (DIE INNERE SICHERHEIT)

reż. Christian Petzold, 2000, 108’

    1. III. godz. 20.00

NIETYKALNA (DIE UNBERÜHRBARE)

reż. Oskar Roehler, 2000, 100’

    1. III. godz. 17.15

NIGDZIE W AFRYCE (NIRGENDWO IN AFRIKA)

reż. Caroline Link, 2002, 144’

godz. 20.00

ŚWIATŁA (LICHTER)

reż. Hans-Christian Schmid, 2002, 100’

    1. III. godz. 20.00

GOOD BYE, LENIN!

reż. Wolfgang Becker, 2003, 118’

    1. III. godz. 18.00

NADZY (NACKT)

reż. Doris Dörrie, 2002, 90’

godz. 20.00

SIŁA ZŁEGO NA JEDNEGO (ALLES AUF ZUCKER)

reż. Dani Levy, 2004, 93’

    1. III. godz. 20.00

EDUKATORZY (DIE FETTEN JAHRE SIND VORBEI)

reż. Hans Weingartner, 2004, 124’

    1. III. godz. 20.00

GŁOWĄ W MUR (GEGEN DIE WAND)

reż. Fatih Akin, 2004, 120’

    1. III. godz. 20.00

NAPOLA

reż. Dennis Gansel, 2004, 110’

    1. III. godz. 20.00

PALPITACJE (KAMMERFLIMMERN)

reż. Hendrik Hölzemann, 2004, 100’

    1. III. godz. 18.30

DUCHY (GESPENSTER)

reż. Christian Petzold, 2004, 85’

godz. 20.15

KEBAB CONNECTION

reż. Anno Saul, 2004, 99’

    1. III. godz. 20.00

SOPHIE SCHOLL – OSTATNIE DNI

(SOPHIE SCHOLL – DIE LETZTEN TAGE)

reż. Marc Rothemund, 2004, 117’

DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

    1. III. godz. 13.30

ŚLEPAKI (DIE BLINDGÄNGER)

reż. Bernd Sahling, 2003, 87’ (wersja oryginalna z polskim lektorem)

    1. III. godz. 10.00

ŚLEPAKI (DIE BLINDGÄNGER)

reż. Bernd Sahling, 2003, 87’ (wersja oryginalna)

Wszystkie filmy w przeglądzie (z wyjątkiem pokazów dla dzieci) wyświetlane są w wersji oryginalnej z polskimi napisami.

Film Ślepaki dla dzieci od lat 12.

Bilety do nabycia w kasie kina Iluzjon, kasa czynna na pół godziny przed pierwszym seansem. Telefon do kina (022) 646 12 60.Niemcy 2004, 116 min.

zmodyfikowano  7 lat temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ