IMIĘ

JON FOSSE

Jak żyją inni? Co dzieje się u sąsiadów za ścianą, co widać w rozświetlonym oknie domu przy tej samej ulicy, w pobliskiej osadzie, wsi?

Przez ponad godzinę będziemy mieli okazję podglądać życie w pewnym domu, do którego wróciła niespodziewanie Córka w zaawansowanej ciąży. Za nią przyjechał Chłopak - ojciec dziecka. Jak zostaną przyjęci przez Matkę, Ojca, młodszą Siostrę? Jak ułożą się relacje między nimi, jak ułoży się ich życie? Czy zdołają porozumieć się między sobą? A dziecko? W jakiej rodzinie przyjdzie na świat i w jakim świecie przyjdzie mu żyć? Tyle pytań, niepewności, niedomówień...

Jon Fosse (ur. w 1959 r.) zadebiutował jako dramaturg utworem zatytułowanym I nigdy się nie rozstaniemy (1994). Wcześniej był znany w Norwegii jako poeta i prozaik, autor cenionych książek dla dzieci. Debiut dramaturgiczny rozpoczął serię utworów scenicznych Fosse'go o tematyce rodzinnej (Ktoś kiedyś w końcu przyjdzie - 1996, Dziecko - 1996, Matka i dziecko - 1997, Syn - 1997, Letni dzień - 1998).

Jak pisała w roku 1998 'Literatura na świecie': '...Fosse jest po trosze enfante terrible, po trosze postacią kultową we współczesnej literaturze norweskiej. Inspiruje go twórczość Thomasa Bernharda, muzyka rockowa i koloryzm w malarstwie. Pisze - wedle włansego określenia - o prostych ludziach w nieprostym świecie. Jako autor sztuki Imię(Namnet) otrzymał w roku 1996 Nagrodę Ibsena. Jest też laureatem wielu wyróżnień, w tym prestiżowej Nagrody Aschehouga (1997) za całokształt twórczości.'