koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
ROCKOWIZNA - GDAŃSK, POZNAŃ, WROCŁAW, KATOWICE, KRAKÓWOd "abstrakcji" do abstrakcji / From "Abstraction" to AbstractionCO JEST GRANE - LIPIEC 2022 - nr 339
zmodyfikowano  10 lat temu

Antygona w Nowym Jorku - Opole

Opole »
CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 12 542 wyświetleń od 1 stycznia 2007
  • 11 grudnia 2004, sobota
    » 19:00
  • 10 grudnia 2004, piątek
    » 09:30, 12:00
  • 17 listopada 2004, środa
    » 11:00
  • 16 listopada 2004, wtorek
    » 11:00
  • 26 października 2004, wtorek
    » 11:00
  • 22 października 2004, piątek
    » 11:00
  • 20 października 2004, środa
    » 11:00
  • 26 grudnia 2003, piątek
    » 18:00
  • 3 grudnia 2003, środa
    » 10:00
  • 2 grudnia 2003, wtorek
    » 10:00
  • 1 grudnia 2003, poniedziałek
    » 10:00
  • 19 listopada 2003, środa
    » 10:00
  • 14 listopada 2003, piątek
    » 10:30, 18:00
  • 17 października 2003, piątek
    » 11:00
  • 16 października 2003, czwartek
    » 11:15
  • 15 października 2003, środa
    » 11:30

Janusz Głowacki

W opinii krytyków dramat ten uchodzi za najwybitniejsze dzieło teatralne Głowackiego. Przedstawia on historię z życia trójki bezdomnych emigrantów "mieszkających" w jednym z nowojorskich parków. To ludzie, którzy są na samym dole hierarchii społecznej: Sasza - Żyd z Petersburga, były malarz; Pchełka - cwaniaczek z Polski, epileptyk i alkoholik oraz Anita - Portorykanka, tytułowa Antygona. Jej antyczna poprzedniczka z tragedii Sofoklesa, pochowała swojego brata wbrew królewskiemu zakazowi, za co ściągnęła na siebie karę. Sytuacja się powtarza, Anita również z uporem dąży do pogrzebania zwłok przyjaciela. Utwór ten jest więc czytelny i rozumiany wszędzie, gdzie się go wystawia, na tym polega jego siła. Jest to jednak przede wszystkim opowieść o ludziach, dla których mit ziemi obiecanej rozsypał się w drobny pył, o poszukiwaniu więzi z drugim człowiekiem, o próbie zachowania człowieczeństwa i godności. Choć jest w niej również tragifarsowe potraktowanie tematu bezdomności i komizm dialogów. Według Jana Kotta, słynnego teatrologa, dramat ten to jedna z trzech najważniejszych polskich sztuk ostatnich dziesięcioleci, a Głowackiego należy umieścić obok największych współcześnie tworzących dramaturgów: Sławomira Mrożka i Tadeusza Różewicza.

zmodyfikowano  10 lat temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ