Zapraszamy na ostatni koncert pierwszego sezonu cyklu koncertów kameralnych "Niedzielne spotkania z muzyka 13:13".

W programie usłyszymy słynne Cztery pory roku Astora Piazzolli oraz utwory gdańskiego kompozytora Michała Czerniewicza: walc "Upadek" i "Ostatni dzień sierpnia". Dodatkowo zaranżowane przez M. Czerniewicza na trio fortepianowe Polskie drogi Kurylewicza i Libertango A. Piazzolli.

Wstęp platny 10zł

Wykonawcami koncertu będzie Hadron Trio w składzie:

Tomasz Jocz - fortepian
Tomasz Diakun - skrzypce
Agnieszka Kaszuba - wiolonczela

Tomasz Jocz ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Gdańsku, 

w klasie fortepianu profesora Zbigniewa Śliwińskiego. Swoje umiejętności rozwijał pod kierunkiem wybitnych pianistów i pedagogów: Bernarda Ringeissena (Francja), Aleksandra Orlowieckiego (Rosja), Bernarda Robertsa (Wielka Brytania).Stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki. Był nagradzany i wyróżniany na wielu konkursach pianistycznych i kameralnych; do najważniejszych zalicza: Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny na Stypendia Towarzystwa im. F. Liszta we Wrocławiu (laureat dwóch edycji konkursu), Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy (otrzymał również nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie utworu z orkiestrą), Grand Prix Festiwalu Kameralistyki Młodych w Kłodzku (trio klarnetowe), nagroda specjalna za wykonanie Partity W. Lutosławskiego (w duecie ze skrzypcami) oraz Międzynarodowy Konkurs Współczesnej Muzyki Kameralnej im. K. Pendereckiego w Krakowie (kategoria duety). Ma w swoim dorobku liczne nagrania radiowe i telewizyjne, spośród których na szczególną uwagę zasługuje jedyne w Polsce zarejestrowane wykonanie Koncertu D-Dur op. 21 na skrzypce i fortepian i kwartet smyczkowy E. Chaussona (partia kwartetu została opracowana na orkiestrę kameralną). Nagrania dokonała firma DUX. Obecnie jest wykładowcą z tytułem doktora na macierzystej uczelni.

Tomasz Diakun, skrzypek, kameralista, uczeń prof. Mirosławy Pawlak.  

Stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki. Był koncertmistrzem Akademickiej Orkiestry Symfonicznej w Gdańsku oraz Filharmonii Koszalińskiej. Założyciel Niekonwencjonalnej Orkiestry Kameralnej. W latach 1999-2003 prowadził ją i dał się poznać jako znakomity organizator i pomysłodawca projektów łączących muzykę z tańcem współczesnym, światłem, poezją, kabaretem oraz filmem. Obecnie I skrzypek Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Jest też liderem kwartetu smyczkowego Baltic. Z kwartetem stworzył w 2013r. nowy cykl muzyczny "Niedzielne spotkania z muzyką 13:13", które odbywają się w siedzibie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, oraz ciekawy nowatorski projekt Chillout Classic. Współpracował z Leszkiem Możdżerem, Adamem Sztabą, Tomaszem Szymusiem, Mirosławem Baką, Gdańskim Teatrem Tańca oraz z grupą kabaretową "Goście z Kosmosu''.

Agnieszka Kaszuba ukończyła Akademię Muzyczną w Bydgoszczy 

w klasie wiolonczeli prof. Renaty Marzec. Od 2000r. jest związana z Państwową Operą Bałtycką (I głos wiolonczel) oraz jest pedagogiem Zespołu Szkół Muzycznych w Gdańsku-Wrzeszczu. Prowadzi aktywną działalność koncertową jako kameralistka. Jest członkinią kwartetu smyczkowego 4 ONE. Współpracowała z gwiazdami polskiej estrady ( Hanną Banaszak, Lorą Szafran, Włodzimierzem Nahornym). Brała udział w nagraniach płytowych: BANASZAKOFTA, Cztery Pory Roku Vivaldiego Classic Violin - Jazz Piano, W & H Szymczyński ( kompozytor kabaretu TEY). W dorobku artystycznym Agnieszki Kaszuby na szczególną uwagę zasługuje skomponowany przez nią zbiór utworów wiolonczelowych dla dzieci i młodzieży " Moja wiolonczela".

"Oryginalny styl stworzony przez Piazzollę znany jest pod nazwą "nuevo tango". Nie jest to tango przeznaczone do tańczenia, lecz kunsztownie stylizowana muzyka do słuchania (podobnie jak wcześniej tango Igora Strawinskiego). Charakterystyczne jest dla niego nawiązanie do baroku: do formy passacaglii, do barokowego kontrapunktu w sposób nasuwający skojarzenie z fugą. Rytm tanga bywa wyraźny, ale równocześnie ulega wyraźnym zakłóceniom. Harmonia również odbiega od tradycji, dzięki chromatyce, a nawet dysonującej chromatyce. Częste są nawiązania do jazzu. Stosowane są również niekonwencjonalne sposoby gry (jak w sonoryzmie), charakterystyczne dla brzmienia są glissanda. Wyraźnie zachowana jest natomiast charakterystyczna dla tanga atmosfera pewnej melancholii.

"Nuevo tango" stanowiło tak daleko posunięte przetworzenie tanga tradycyjnego, że wielu argentyńczyków do tego stopnia nie mogło się pogodzić z takim sposobem potraktowania ich narodowego tańca, że kompozytor spotykał się nawet z przejawami agresji." wikipedia