Tadeusz Różewicz

• reżyseria: Piotr Łazarkiewicz
• scenografia: Katarzyna Sobańska
• muzyka: Antoni Łazarkiewicz
• reżyseria światła: Wojciech Todorow

obsada:

• Bohater - Wiesław Komasa (gościnnie)
• Matka - Wiesława Kosmalska (gościnnie)
• Ojciec - Eugeniusz Kujawski
• Chór - Olga Barbara Długońska, Rafał Kowal, Bogdan Smagacki,
• Sekretarka, Żywa Pani - Anna Buczek (gościnnie)
• Olga - Elżbieta Mrozińska
• Wujek - Stefan Iżyłowski (gościnnie)
• Gość w cyklistówce, Kelner - Grzegorz Wolf
• Gość w kapeluszu, Młody mężczyzna - Sławomir Lewandowski
• Pan z przedziałkiem, Dziennikarz - Piotr Michalski
• Gruby, Przyjaciel z dzieciństwa, Kelner - Dariusz Siastacz
• Tłusta kobieta - Małgorzata Talarczyk
• Dziewczyna, Dziennikarka, Beata Buczek – Żarnecka
• Nauczyciel - Andrzej Richter (gościnnie)
• Kobieta - Violetta Seremak
• Kobieta - Urszula Kowalska/Adriana Góralska

Niezwykła sztuka, która swoim pojawieniem się w latach 60’ spowodowała prawdziwy zamęt w polskim dramacie współczesnym. Zainicjowała nie tylko nową formę dramatyczną, ale i sceniczną. Otworzyła szereg możliwości interpretacyjnych i do dziś pozostaje najczęściej graną sztuką Tadeusza Różewicza. Na czym polega ten fenomen? Może na głównym bohaterze, którym właściwie może być każdy człowiek bez określonego dokładniej wieku, zajęcia i wyglądu jak - pisze autor w didaskaliach dramatu.

Choć na początku Kartoteka wszystkich zaskoczyła, to bardzo szybko zaczęto o niej mówić jako o niezwykłym, ożywczym debiucie scenicznym widząc w nim obce reminiscencje - zwłaszcza Becketta i Ionesco, zwracając uwagę na związki z Witkacym. Jan Kott trafnie zauważył: bardzo polska kartoteka, a Andrzej Wirth zwrócił uwagę, że bohater to udramatyzowane «ja» liryczne Różewicza. "Kartoteka" szybko została zaliczona do kanonu klasycznego dramatu współczesnego ujmując publiczność i krytykę poezją komizmu i groteską.

To nie są żarty. Różewicz napisał naprawdę tradycyjny narodowy dramat – powiedział Jan Kott po premierze Kartoteki w 1960 roku. A "Bohater" od kilkudziesięciu już lat uświadamia polskim widzom: Jak się żyje, to trzeba jeszcze grać. Trzeba prowadzić kartotekę. Spektakl trwa 1 godzinę 40 minut, bez przerwy