Hamada jest najbardziej klimatycznym albumem w dorobku NPM, na ktorym z towarzyszącymi mu muzykami sięga tak do tradycji rocka progresywnego lat 70 jak i kojarzonego z nim fusion i ambientu. Łącząc je powołał do życia niezwykły zestaw kompozycji, ktore nie są jednak kolejnymi muzycznymi pejzażami kamiennej pustyni pozbawionej życia.
Hamada jest określeniem pochodzącym z języka arabskiego, oznacza zmarłego, coś zakrzepniętego bądź zakończonego. Jest też terminem opisującym kamienistą pustynię pozbawioną piasku, pokrytą jedynie odłamkami skalnymi powstałymi na skutek erozji. Przebycie hamady jest niemal niemożliwe. Rownie trudno, jak przejść ją, jest odnaleźć na niej ślady życia. Kiedy wreszcie pojawia się na niej życiodajny deszcz, jej wąwozy zamieniają się w śmiertelnie niebezpieczne strumienie.

Zbyt oczywistym byłoby szukać analogii pomiędzy brzmieniem albumu, a charakterem pustyni, choć inspiracją dla Molvaera był artykuł z National Geographic o eremicie, ktory przebył hamadę żywiąc się wyłącznie zamieszkującymi ją owadami i jaszczurkami. Ta historia sprawiła, że zdecydował się na muzyczną opowieść o niezwykłej naturze świata i życia na nim.

*Nils Petter Molvaer *urodził się w 1960 roku na małej, norweskiej wyspie Sula. Od dziecka miał kontakt z jazzem, jego ojciec był bowiem zapalonym klarnecistą i saksofonistą. Jako nastolatek Molvaer grał w lokalnych zespołach i klubach na wyspie. W 1979 roku rozpoczął studia w konserwatorium muzycznym w Trondheim, gdzie szybko zyskał sobie miano jednego z najbardziej obiecujących młodych muzykow, a jego talent pozwolił mu wykształcić własny, niepowtarzalny styl i brzmienie.
Łatwość z jaką przychodziło mu godzenie absolutnie rożnych konwencji muzycznych od jazzu poprzez rock, funk i pop sprawiła że do wspołpracy zaczęli zapraszać go zarowno tworcy muzyki elektronicznej, jak rownież muzycy jazzowi. Jego zdolność przemieszczania się pomiędzy gatunkami uczyniły z niego jednego z najbardziej cenionych i najchętniej zapraszanych do wspołpracy muzykow w Norwegii.

Molvaer pojawił się w prestiżowej wytworni ECM, kiedy combo Masqualero, w ktorego był członkiem zostało zaproszone do wspołpracy przez Manfreda Eichera na początku lat 90 tych. Przełom w karierze Molvaer'a nastąpił kiedy w 1997 roku ukazała się pierwsza płyta sygnowana jego nazwiskiem zatytułowana Khmer. za ktorą otrzymał nagrodę Niemieckich krytykow muzycznych oraz Norweską Grammy. Album został uznany za kamień milowym w historii wspołczesnej muzyki popularnej, łączył w niezwykle przystępny sposob improwizowane brzmienie trąbki, syntezatorow i charakterystyczną dla Skandynawii przestrzeń. Kolejna płyta Molvaera Solid Ether ktora ukazała się w 2000 roku była konsekwentnym ruchem w stronę koncepcyjnego brzmienia, nieustającego procesu tworzenia, ktorym jest dla niego muzyka. W 2001 roku ukazuje się płyta Re-Coloured na ktorej zawarte są przygotowane przez Molvaera oraz m.in. Billa Lasswella czy Joakima Lone'a remixy utworow zawartych na wcześniejszych płytach. W 2003 roku na rynku ukazuje się ostatni album wydany przez wytwornię ECM. np3 to skutek poszukiwań tak nowego brzmienia instrumentu, jak i fascynacji technologią. Molvaer wspomina, że charakter tego albumu to proba określenia tradycji przyszłości - przedstawienia pewnej konwencji tym, ktorzy dorastając nie mieli okazji poznać standardow. W 2005 roku ukazał się przedostatni studyjny album er, na ktorym, brzmieniem Molvaer odszedł najdalej od klasycznie rozumianego jazzu, czy w ogole klasycznie rozumianej muzyki. Podczas nagrywania albumu towarzyszyli mu, poza muzykami sesyjnymi DJe, ktorych gęsto fakturowane podkłady tworzą niezwykłe tło dla jego trąbki. Er była kolejną płytą, ktora otrzymała Norweską Grammy.

www.chck.pl

bilety:

95 zł