koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
zmodyfikowano  6 godzin temu

Festiwal Katowice Kultura Natura / Przez ciernie do gwiazd / NOSPR / Alsop / Choni / S1

CO jest GRANE » 546 wyświetleń od 13 lutego 2026

Katowice » plac Wojciecha Kilara 1 » NA MAPIE

Dyrygent
Marin Alsop

Wykonawcy
NOSPR
Dmytro Choni – fortepian
Agata Kwiecińska – prowadzenie

Program
Bolesław Szabelski
Toccata z Suity na orkiestrę op. 10
Robert Schumann
II Symfonia C-dur op. 61

Johannes Brahms
I Koncert fortepianowy d-moll op. 15

„Żywioł, pęd, siła!” – pisał krytyk po katowickim wykonaniu Toccaty Bolesław Szabelskiego. Efektowny, pięciominutowy fajerwerk, skrojony podług najlepszych neoklasycznych wzorów, pierwotnie zamykał symfoniczną Suitę (1936), rychło jednak się usamodzielnił. Dotarł nawet do Ameryki, gdzie sam Leopold Stokowski właśnie Toccatą zainaugurował działalność dyrygenta Chicago Symphony Orchestra (znane jest nawet nagranie tamtego wykonania!). Pamiętajmy więc: Bolesław Szabelski to nie tylko pedagog Henryka Mikołaja Góreckiego!

Melancholia i ekstaza to przymioty muzyki kojarzone głównie z epoką romantyzmu. W okazałej II Symfonii C-dur Roberta Schumanna (1846) nutę tęsknej nostalgii (choć może nie melancholii) usłyszymy nade wszystko w natchnionym Adagio espressivo. Pamiętajmy jednak, że to właśnie w tym dziele, jak bodaj nigdzie indziej, kompozytor dążyć będzie do ujęcia romantycznych emocji w maksymalnie klasyczną formę – i finalnie cel swój osiągnie. Nie darmo też Drugą nazywał Schumann swoją „symfonią Jowiszową”, aczkolwiek „nieco Marsową”.

Po znacznie pewniejszym gruncie niż „poetycki” Schumann zdaje się stąpać ledwie dwudziestopięcioletni Brahms, tworząc imponujący Koncert fortepianowy d-moll (1858) – wszak nie darmo przyjęła się później słynna formuła „trzech B”: Bach – Beethoven – Brahms. Ramy potężnej konstrukcji tego dzieła, będącego de facto „symfonią z partią fortepianu obbligato”, są solidne: dramatyczne Maestoso o niezwykle rozbudowanej formie i „po węgiersku” rozigrane finałowe rondo zwieńczone tryumfalną codą. „Sercem” dzieła jest zaś środkowe natchnione, prawdziwie romantyczne Adagio, któremu chciałoby się przypisać dookreślenie: religioso…

Stanisław Kosz

Czas trwania koncertu: ok. 100 minut

***

Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.

zmodyfikowano  6 godzin temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ