UNE CERTAINE FINLANDE

PEWNA FINLANDIA

Wernisaż: 24 sierpnia 2007 godz. 17:00

kurator: Wodek

współpraca: Mikko Paakkola, Henri van de Leemput

Wystawa zorganizowana przez Museum Atelier 340 w Brukseli, prezentuje aktualną sztukę fińską – obiekty, instalacje, rzeźby. Powołany przez kuratorów zestaw prac „Pewnej Finlandii” tworzy najnowszy obraz warunków społecznych, życia i ekologii Finlandii.

Cykl wystaw „Pewna Finlandia” przygotowywany przez BWA to bezprecedensowy w Polsce pokaz, prezentujący najnowszą sztukę tego kraju. Największe prestiżowe galerie polskie zaprezentują prace wybitnych artystów fińskich. „Pewna Finlandia” jest zarazem wartościowym spotkaniem z problematyką Finlandii. Zamierzona jest również przyszła, realna wymiana fińskich i polskich…

Artyści: Jussi Heikkilä, Timo Heino, Pekka Jylhä, Kaarina Kaikkonen, Kaija Kiuru, Kaisu Koivisto, Elina Lind, Eero Markuksela, Reima Nurmikko, Jaakko Pernu, Anni Rapinoja, Anu Tuominen

„Finlandia staje się kultowa. Pociąga swoją świadomością ekologiczną, stosunkiem do natury, wspaniałą architekturą, długimi nocami, arktyczną, mroźną pogodą, bezkresną przestrzenią, alienacją i samotnością, ale i dużą ilością alkoholu i byciem na kacu. To oczywiście tylko część skojarzeń, bo jest jeszcze oczywiście Finlandia megaurbanizacji końca XX wieku, która odnosi też do równie odległych, a zglobalizowanych miejsc.

Scena fińska nie jest w Polsce mocno znana. Dotychczas, dwa lata temu w Poznaniu, odbyła się jedna, bardzo dobra wystawa młodej fotografii z tego kraju „Interior/Exterior”, co tym bardziej może wyostrzyć apetyt. Od końca sierpnia katowicka BWA zaprezentuje duży wybór najnowszej sztuki fińskiej.

Dwunastu artystów ma według kuratorów pokazać stan artystycznej sceny, jak i dać najnowszy obraz warunków społecznych, życia i ekologii Finlandii. Kwestia troski o zagrożoną przyrodę wypływa na plan pierwszy. Jeżeli brać sztukę za miernik ważnych problemów społecznych, to przyjdzie nam Finom tylko pozazdrościć. U nas niestety ekologia traktowana jest wciąż jako ekscentryczny dodatek, niż nieodzowny regulator całości.

Wystawa pomyślana jest jako podróż. Przemierzanie artystycznej trasy miejsc niezagospodarowanych, nienaruszonych i wypierających go budynków standaryzowanego przemysłu. Część artystów deklaruje się wprost jako aktywiści ruchów ekologicznych. Anni Rapinoja mówi o bogactwie przyrody, jej potencjale. W serii „Garderoba” odnosi się do jej ochraniającej nas roli, pokazując jako ważne niewidoczne, należące do niej, drobne zdarzenia; w „Modzie letniej” poszukuje wspólnego wymiaru: w lecie wszystkie trzciny przy brzegach jezior stają się fioletowo-brunatne – to też moda letnia. Podobnie Jaako Pernu, którego „Drewniana granica” – ustawiona w środku miasta instalacja z wierzb, jawi się jako komentarz na temat urbanizacji, stanowiąc „drewnianą” granicę estetyczną, zarówno w środowisku przetworzonym, jak i naturalnym.

Karina Kaikkonen z kolei porusza się w rejonach estetyki codzienności, wykorzystuje zwykłe przedmioty, które nierzadko rozciągają się na przestrzeń miasta, łącząc indywidualne z architekturą i lokalną strukturą społeczną. Feministyczne konotacje mają prace Kaiji Kiuru, posługującej się tradycyjnymi serwetami, obrusami, nawiązując do zwyczaju kobiecego tworzenia „u siebie”. To tylko wąski wycinek. Poruszonych kwestii jest na niej znacznie więcej. Jak pisze Anu Tuominen o swoich pracach: „Geometria, chemia, arytmetyka, socjologia, historia, zoologia, botanika, poetyka, sztuka w kuchni”. Z dużą swobodą możemy to zdanie rozciągnąć na całą wystawę.”

Stanisław Ruksza, Pewna Finlandia. Notatki z podróży, publikowane [za:] „Ultramaryna” nr 7-8/2007. zob. www.ultramaryna.pl

Wystawie „Pewna Finlandia” towarzyszy czterojęzyczny katalog (języki: polski, fiński, angielski, francuski). Zawiera teksty wstępne wystawy, kilkadziesiąt reprodukcji prac, biogramy artystów oraz ich teksty autorskie.

Wystawa pod honorowym patronatem Pana Jana Store, Ambasadora Finlandii w Polsce.

Wystawa finansowana przez Ministerstwo Kultury Finlandii i Finnish Cultural Foundation.

Prezentacja wystawy planowana jest również Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz Galerii BWA we Wrocławiu i Galerii „Arsenał” w Białymstoku.