MÚM

Koncert

Zespól powstał w 1997 roku i obok Bjork, Sigur Ros i Gus Gus jest najważniejszym produktem eksportowym islandzkiej sceny muzycznej.

Zespół uważany jest za prekursora nurtu zwanego emotroniką. Nurt ten charakteryzuje nieco odrealnione senne brzmienie, miękki wokale oraz tradycyjne instrumenty muzyczne przemieszane z Elektroniką.

Po trwającej trzy lata przerwie i personalnych przetasowaniach - tym razem w 7– osobowym składzie –mamy okazje posłuchać nowej płyty zespołu:"Go Go Smear The Poison Ivy”. Jest to czwarty w ich dyskografii, wyjątkowo optymistyczny krążek. Taki a nie inny nastrój muzyczny wziął się zapewne z samego przebiegu procesu tworzenia - album powstawał w fińskich i islandzkich szkołach muzycznych, gdzie muzycy wyszperali masę instrumentów o przedziwnych kształtach i rozmiarach, jak choćby hohnerowską claviolę.

Jej brzmienie tworzą typowe dla zespołu archaiczne partie akustycznych instrumentów: dzwonków, akordeonu, harmonijki ustnej, fortepianu, smyczków, dęciaków, przez które przebijają się odgłosy nowoczesności w konwencji hip hopowej, czy tez ostre gitarowe brzmienia. Wokale są rozpisane na wiele głosów, przypominając czasem dziecięce rymowanki

Obecnie trzon zespołu tworzą Gunnar I Örvar, którym towarzyszą Ólöf Arnalds (skrzypce/wiolonczela/gitara/wokal), Eiríkur Orri Olafsson (trąbka, pianino, syntezator), Hildur Gudnadottir (wokal, wiolonczela), mr. Silla (wokal) oraz Fin Samuli Kosminen (perkusja, bębny).

Mimo przetasowań i zmian zespołowi udało się utrzymać charakterystyczne brzmienie rozpoznawalne już od pierwszych dźwięków.

Od początku swej działalności zespół nieustannie eksperymentował, poszukując nowych rozwiązań muzycznych. Zasłynął, między innymi, zapraszając publiczność na serię specyficznych, "wodnych" koncertów, które możliwe były dzięki użyciu specjalnych, podwodnych głośników. Z czasem charakterystyczne "emotroniczne” brzmienie zastępowały coraz bardziej akustyczne, folkowe utwory. Tak jest właśnie i tym razem - prym wiodą żywe instrumenty, takie jak akordeon, gitara, harfa, pianino, trąbka czy harmonijka ustna, zaś elektronice przypisana została rola klamry spinającej dwubiegunowe wpływy.

Ciekawostka, bez której nie mogłoby się obyć kolejne wydawnictwo zespołu stanowi ekologiczna wkładka (podlegająca w całości recyclingowi), która stworzona została ze sprasowanego ziemniaka i wody. Można ją zjeść bez szkody dla żołądka. Dodano jeszcze 7 zabawnych ilustracji autorstwa Ingibjorgi Birgisdottir, dzięki którym można do woli modyfikować całość J

bilety:

50 pln