Spektakl opowiada o najdłuższym strajku podziemnym, trwającym od 14 do 28 grudnia 1981 roku w KWK "Piast", zorganizowanym na wieść o ogłoszeniu stanu wojennego. Jego konsekwencje dotknęły wiele rodzin górniczych.Akcja rozgrywa się na dwóch płaszczyznach - pod ziemią, w kopalni, oraz na powierzchni, w domach górników. Aktorzy, wcielając się w typowych górników tamtego czasu, oddają w pełni ich myśli, lęki, uczucia i frustracje towarzyszące strajkującym. Na scenie ukazane są nie tylko emocje samych uczestników strajku, lecz także ich rodzin, które pozostały "na górze" - czekając w domach na swoich ojców, mężów i braci, przygotowując jednocześnie kolację wigilijną.

Wzruszające są sceny i dialogi pomiędzy strajkującym synem a ojcem, pochodzącym z małopolskiej wsi; oniryczna scena ojca i córki, która czeka na jego powrót, mając żal, że nie wraca z kopalni, a jednocześnie bojąc się, że może go stracić - tak jak wcześniej straciła męża, a jej dziecko - ojca. Nie brak też emocji w relacjach starej matki czekającej na strajkującego syna wraz z synową. Szczególnie poruszająca jest scena, gdy kobiety - matka, córka i wnuczka - śpiewają wspólną kolędę, by dodać sobie otuchy. Przeraża opowieść Witka o internowanych, którzy wyskakiwali z okien; chwyta za gardło rozmowa górnika z podstawioną przez UB kobietą udającą jego żonę. Wszystko to dopełnia przejmująca muzyka, potęgująca emocje widzów.

Spektakl oparty jest na faktach - na relacjach górników spisanych w dokumentach historycznych i dostępnych w archiwum IPN. Wykorzystano w nim również oryginalne słowa apeli przywódców reżimowych tamtych lat oraz akt oskarżenia górników i związkowców. Jeśli do tego dodać sceny rozgrywające się nad ziemią - płacz kobiet, żon i matek, pytania dzieci pozostawionych bez ojców - trudno wobec tego spektaklu pozostać obojętnym. Świadomość, że wydarzenia te miały miejsce w okresie świąt Bożego Narodzenia, jeszcze silniej porusza emocje widza. Spektakl mądry, oparty na faktach, znakomicie oddający klimat panujący w kopalniach - także tych współczesnych.

"Wilijo na poziomie 650"
Scenariusz: Marcin Melon
Reżyseria: Joanna Lorenc
Występują: Jakub Łasicki, Sławomir Rosowski, Marian Synowiec, Janusz Watoła, Joanna Lorenc, Bożena Tomala, Zofia Lorenc, Magdalena Górkiewicz
Scenografia: Iga Słupska
Muzyka: Augustyn

Śląski Teatr dla Dorosłych

Śląski Teatr dla Dorosłych

"Baby, kere poradzom" to opowieść o czterech kobietach z czterech pokoleń, które spotykają się w kuchni u omy (najstarszej z nich), aby wspólnie przygotować tort na jej 80-te urodziny. Na scenie kolejno pojawiają się bohaterki spektaklu i rozpoczynają wspólne gotowanie - a właściwie naukę i przekazywanie najmłodszemu pokoleniu odwiecznego przepisu na udany biszkopt ("tela cukru wiela jajec oraz tela mąki wiela jajec"). Kuchnia i stół stają się jednak czymś więcej niż tylko miejscem kulinarnej pracy. To przestrzeń rozmów o całym świecie - od miłosnych dylematów młodej Mai, które są bardzo istotne dla całej fabuły spektaklu, przez wspomnienia młodości pozostałych kobiet, aż po refleksje dotyczące polityki w Polsce i na świecie. Z czasem widz odkrywa, że za codziennymi opowieściami kryją się też trudne tematy: problemy związane z nadużywaniem alkoholu przez mężów, głęboko skrywana rodzinna tajemnica przemocy domowej, czy wreszcie doświadczenie przemijania i wchodzenia w okres menopauzy. Spektakl tworzy więc pełną emocji mozaikę - od lekkości i humoru, poprzez nostalgię, aż po momenty głęboko dramatyczne. Pokazuje siłę kobiet i więzi międzypokoleniowe, które stają się podporą w codziennych zmaganiach. Bilety do nabycia na: KupBilecik.pl