Róże Europy, Kobranocka i Sztywny Pal Azji to zespoły, które tworzyły najpopularniejszą na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych muzykę, a ich przeboje okupowały pierwsze miejsca list przebojów oraz towarzyskie spotkania młodych ludzi. Legendarne zespoły zagrają już 3 grudnia w Twinpigs!

Start godzina 17:00

Bilety: 60 zł przedsprzedaż/70 zł w dniu koncertu

do kupienia online http://www.twinpigs.zory.pl/kobranocka/

oraz w Hotelu Texas i Parku Wodnym AQUARION w Żorach

Kobranocka

www.kobranocka.pl/ www.facebook.com/kobranocka/

Polski zespół rockowy powstały w roku 1985, w Toruniu. Początkowo nazywał się „Latający Pisuar”. Krótko po debiucie nagrania Kobranocki pojawiły się na antenie Rozgłośni Harcerskiej. W latach 1986 – 2005 zespół sześciokrotnie wystąpił na festiwalu w Jarocinie. Gra muzykę odwołującą się do punk rocka z mocno pacyfistycznymi tekstami. Cechą charakterystyczną tekstów Kobranocki (pisanych zwykle przez Andrzeja Michorzewskiego – psychiatrę z zawodu) jest ich abstrakcyjna metaforyka.

DYSKOGRAFIA: 1987 Sztuka jest skarpetką kulawego 1990 Kwiaty na żywopłocie 1991 Ku nieboskłonom 1994 Niech popłyną łzy 2001 O miłości i wolności 2002 Koncert 2006 Sterowany jest ten świat 2008 Kocham cię jak Irlandię. Przystanek Woodstock 2007 Kostrzyn nad Odrą (koncert na płycie DVD) 2010 SPOX! Róże Europy

www.rozeeuropy.pl www.facebook.com/rozeeuropyoficjalnie

Polski zespół rockowy, założony w Warszawie w 1983 roku. Zyskał popularność w drugiej połowie lat osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych.

Założycielem i liderem grupy jest Piotr Klatt – wokalista i autor tekstów, który jako jedyny był w zespole przez cały okres jego istnienia. Grupa często zmieniała skład, współtworzyli ją m.in. kolejni gitarzyści i zarazem kompozytorzy: Artur Orzech (obecnie dziennikarz i prezenter), Michał Grymuza, Grzegorz Witkowski (dziennikarz czasopism Tylko Rock i Teraz Rock, kompozytor „Rock’n’Rollowców”) oraz Sławomir Wysocki.

DYSKOGRAFIA: Stańcie przed lustrami (1988) Krew Marilyn Monroe (1989) Radio młodych bandytów (1991) Poganie! Kochaj i obrażaj (1992) Marihuana (1993) Kolor (1994) Bananowe drzewa (1996) Gold (1999) Żyj szybko, kochaj mocno, umieraj młodo – Złota kolekcja (2005) 8 (2007) Zmartwychwstanie (2013) Sztywny Pal Azji

www.sztywnypalazji.pl

Polski zespół rockowy, który największą popularność zyskał w drugiej połowie lat 80. i pierwszej połowie lat 90. Początki działalności zespołu sięgają końca 1985 roku, kiedy to grupa przyjaciół postanowiła wspólnie spędzić wakacje, grając własne piosenki na deptakach Trójmiasta. Wtedy to powstały pierwsze utwory zespołu, m.in. „Rock’and’rollowy robak”, „Europa i Azja”, czy „Wieża radości, wieża samotności”. Publicznie zespół zadebiutował w marcu 1986 roku w Nowohuckim Centrum Kultury w składzie: Jarosław Kisiński, Leszek Nowak, Paweł Nazimek, Janusz Deda oraz Andrzej Turek.

Pierwszy sukces odniósł na Festiwalu w Jarocinie w 1986, gdzie zaprezentował jedynie sześć piosenek, które wtedy miał w swoim repertuarze: „Nieprzemakalni”, „Wieża radości, wieża samotności”, „Europa i Azja”, „Rock’and’Rollowy robak”, „Zakopane”, „Nasze reggae”. Zespół zakwalifikował się do „złotej dziesiątki”, zajmując drugie miejsce w głosowaniu festiwalowej publiczności, a piosenka „Nasze reggae” stała się nieoficjalnym hymnem imprezy.[1]

Powstawały nowe piosenki, a zespół rozpoczął działalność koncertową. Do składu dołączył Zbigniew Ciaputa.

Rok później wyszła debiutancka płyta zespołu pt. „Europa i Azja”. Największe przeboje pochodzące z tego albumu, „Spotkanie z…” oraz „Wieża radości, wieża samotności”, „To jest nasza kultura”, „Póki młodość w nas” szybko znalazły się na wysokich miejscach Listy Przebojów Programu Trzeciego. Gościnnie w dwóch piosenkach, na saksofonie, zagrał Ryszard Wojciul, ówczesny muzyk zespołu Róże Europy, który od 1988 roku stał się członkiem zespołu.

W pełnym składzie Sztywny Pal Azji wystąpił m.in. na Festiwalu w Jarocinie w latach 1987, 1988 i 1989, Festiwalu Życia w Warszawie w 1987, w warszawskiej Stodole (1988), na Rock Opolu (1988). Zespół wziął także udział w trasach Krajowej Sceny Młodzieżowej (1987 i 1989). W roku 1988 grupa wzięła udział w realizacji zachodnioniemieckiego filmu pt. Wybacz mi Polsko (O Dzieciach Solidarności). W studio Programu Trzeciego Polskiego Radia zarejestrował cztery piosenki – „Psy wojny „, „Puszka Pandory”, „Owady” i utwór „Poranne pociągi”, który ukazał się na albumie kompilacyjnym „Radio nieprzemakalnych” pod tytułem „Piosenka dla…” W 1989 zespół wydał kolejną płytę „Szukam nowego siebie”, z przebojami „Nie zmienię świata” oraz „Smutna środa”. Nastąpiły zmiany personalne, odszedł Nazimek (do Chłopców z Placu Broni), którego zastąpił Zbigniew Heflich. W takim składzie w czerwcu 1990 r. grupa wystąpiła na festiwalu Rock Opole, a w 1992 wydała album „Emocje”. Na wiosnę ukazało się na rynku muzycznym wydawnictwo dwóch kaset z zarejestrowanym koncertem „Sztywny Pal Azji Live 1987”. Były tam utwory nigdzie nie publikowane np. „Tu jest prowincja a tam stolica”, „”Niech żyje r’n’r”, „Country” czy „Nasza praca”. Rok później, w lutym 1993, muzycy nagrali czwartą płytę „Dewiacje na wakacje”, która została wydana na przełomie 93/94 r. oraz teledyski do utworów „Turururum” i „Kolor czerwony”.

Kolejna płyta, „Spotkanie z… 1986-1994” ukazała się w 1996. Na płycie znalazły się nowe wersje największych przebojów grupy. Po nagraniu tej płyty z zespołu odszedł Leszek Nowak oraz Zbigniew Heflich. Kisiński jednak nie zamierzał rozwiązywać zespołu, powołał do składu Grzegorza Kłeczka, a sam stanął za mikrofonem. Ponadto w 1996 Sztywny Pal Azji nagrał też muzykę do filmu Macieja Ślesickiego „Sara”, oraz piosenkę „Ty co dziś” na składankę świąteczną.

W 2000 do zespołu powrócił Leszek Nowak, czego efektem było wydawnictwo „Szpal” z przebojem „Polscy chłopcy” z repertuaru grupy Instytucja.

W listopadzie 2004 r. na kilkanaście dni przed wejściem do studia nagraniowego w niewyjaśnionych do końca okolicznościach zespół opuścił Kisiński. Grupa działała w dalszym ciągu z gitarzystą Waldemarem Koterbą oraz basistą Mariuszem Ginalskim.

W czerwcu 2006 roku zmarł Janusz Deda, pierwszy perkusista. Jego odejście uczczono pożegnalnym koncertem w Chrzanowie.

Latem 2007 roku Kisiński i Wojciul postanowili reaktywować zespół wraz z pozostałymi członkami Leszkiem Nowakiem i Zbigniewem Ciaputą. W pierwszych sesjach nagraniowych demo brał udział Leszek Nowak. Zespół nagrał dwie nowe piosenki pt. „Dancefloor Poland” i „Pij mleko”. Po przesłuchaniach nowym wokalistą zespołu został laureat 3 miejsca IV edycji programu Idol, Bartosz Szymoniak, który w tychże nagraniach już uczestniczył. Na basie zadebiutował Jacek Śliwczyński, były muzyk zespołu T.Love Alternative.

Premiera nowej płyty „Miłość jak dynamit” nastąpiła 22 lutego 2008. Singlem zwiastującym krążek był Kostium Davida Byrne.

Zespół w nowym składzie wystąpił na Festiwalu im. Ryszarda Riedla w Tychach, koncercie „Solidarni z Gruzją” oraz koncercie „20 lat wolności” dla telewizji Polsat, na którym zaśpiewali obaj wokaliści Bartosz Szymoniak i Leszek Nowak. W czerwcu 2011 r. w Chrzanowie odbył się koncert jubileuszowy. Wystąpili prawie wszyscy byli członkowie zespołu, w tym członkowie pierwszego składu Paweł Nazimek i Andrzej Turek ( „Azja”)

W 2012 roku na rynek weszła kolejna płyta „Fiss Pink”.[2] Znalazło się na niej kilka melodyjnych utworów jak:”To lato to sen” (pod zmienionym nieco tytułem), „Flakon” oraz nostalgiczna piosenka z tekstem Bogdana Łyszkiewicza, lidera Chłopców z Placu Broni pod tytułem „Słońce gdy jadę szosą”.

Na dwudziestopięciolecie działalności wydawca płytowy MTJ wydał box z reedycją wszystkich płyt studyjnych wzbogaconą utworami koncertowymi i nigdy nie publikowanymi m.in. piosenkami śpiewanymi przez pierwszego wokalistę Leszka Nowaka jak „Jestem sam”, „Psy wojny” czy „Owady”. Znalazły się tam również utwory śpiewane przez lidera Jarka Kisińskiego – m.in. „Biały”, „Horoskop”, „Twoja dziewczyna” i inne.. We wrześniu 2013 r. na rynek weszła składanka z największymi przebojami grupy pod tytułem „Kolory muzyki”.

W 2014 roku największy przebój zespołu – „Wieża radości, wieża samotności” uzyskał pierwsze miejsce w Polskim Topie Wszech Czasów radiowej Trójki.[3] Dzień później na antenie polskiego radia Jarek Kisiński zapowiedział trasę koncertową „Pierwszy skład gra pierwszą płytę Europa i Azja”. W lipcu ukazał się singiel promujący trasę pod tytułem „Na moim strychu”. Utwór ten zaśpiewał Leszek Nowak. W marcu 2015 roku grupa wydała kolejny nowy utwór zaśpiewany również przez Leszka Nowaka, zatytułowany „Piękna dekada samobójców”.

1 lipca 2015 roku zespół ogłosił zakończenie współpracy z Bartoszem Szymoniakiem, oraz powrót do składu pierwszego wokalisty – Leszka Nowaka, a także basisty – Pawła Nazimka[4].

Obecnie zespół pracuje nad nową płytą.