IO

IO (2D/oryginalny)

„IO” to zapierająca dech w piersiach odyseja, porywające kinowe doświadczenie i nakręcony z imponującym rozmachem obraz współczesnego świata. Film Jerzego Skolimowskiego stał się sensacją festiwalu w Cannes, skąd wyjechał z Nagrodą Jury. Opowieść o nas samych, odbijających się w oczach pewnego osiołka, zachwyciła artystyczną brawurą i młodzieńczą energią, choć firmuje ją swoim nazwiskiem 84-letni mistrz europejskiego kina. Podróż, w jaką zabiera nas Skolimowski, wiedzie przez całą Europę: od cyrku przez stadiony i parkingi dla tirów, po pałace. Od głupoty, przez przemoc, po przebłyski dobra i solidarności. Dzieło, które łączy realistyczne i wizjonerskie, przyziemne i metafizyczne, krytyczne i empatyczne; swoim rozmachem przypomina najwspanialsze obrazy Hieronima Boscha i Pietera Bruegla. W podróży towarzyszą bohaterowi m.in. Sandra Drzymalska, Mateusz Kościukiewicz i Isabelle Huppert.

This visionary film by European cinema veteran Jerzy Skolimowski made a sensational splash at last year's Cannes Festival, where it deservedly won the Jury Prize. The director of Barrier, The Shout and Essential Killing references Robert Bresson’s legendary film Au Hasard Balthazar with a donkey as the protagonist. We watch the epic journey of the eponymous EO, who comes under the care of the wise and the stupid, the good and the brutal, as well as empathetic and vain people. Skolimowski creates a simple though visually stunning universal parable about the condition of contemporary society, and about the imbalance between the worlds of man and animal. It is also a wonderfully poetic film about the need for freedom and about incapacitation. The Polish master filmmaker is unafraid to experiment; Michał Dymek's camera performs extraordinary acrobatics – resulting in a mesmerizingly fresh work that seems directed by a young artist leveraging the possibilities of contemporary cinema. That's Skolimowski – eternally New Wave, a searcher full of bravado and confidence. We're lucky to have him.