Artystyczna fotografia piasku - wystawa inspirowana przemyśleniami autora o jedności człowieka i środowiska naturalnego. Piękno piasku z nadbałtyckich plaż przedstawione w naturalnej formie będącej efektem działania wiatru i fal. Struktura i barwa piasku zdefiniowanego jako nieciągły element środowiska losowo wypełniający przestrzeń ujęta w unikalne kompozycje.

Zobacz więcej fotografii na http://cezarytoma.pl/fotogaleria.html

Dlaczego fotografuję piasek? Ludzie gór często odpowiadali na pytanie: dlaczego chodzisz po górach? Bo są. Ja odpowiem, na wcześniej postawione pytanie: bo dostrzegłem jego piękno i siłę. Definicja PIASKU, brzmiąca następująco: nieciągły element środowiska o składnikach losowo wypełniających przestrzeń, jest także definicją mojego JA. PIASEK i JA na plaży, takie dwa byty niezależne od siebie. Przemierzając plażę, zauważyłem odsłonięte przez fale morskie, plastyczne obrazy utworzone z warstw piasku o niejednolitej barwie. Jak to się stało, że dostrzegłem piaskowe kompozycje? Dokładnie nie wiem, było to jednak zdarzenie istotne. I dlatego chciałbym podzielić się doświadczeniami procesu percepcji piasku. Najpierw pomyślałem o piasku, jako elemencie przyrodniczym, który niesiony wiatrem, przemieszcza się tworząc wydmy w nowych miejscach. Piasek drapieżnik, groźny i silny żywioł, a jednocześnie forma pośrednia pomiędzy trwałością skał a płynnością wody. Następnie mając całkowicie spokojny umysł, stałem się w jednej chwili, ziarenkiem piasku, składnikiem świata z przedrostkiem „nano”, drobnym elementem poddanym żywiołom, by błyskawicznie dostrzec kompozycje utworzone z miliardów ziaren piaskowych. Doświadczyłem w jednej chwili głębokiej więzi z naszą planetą i świadomości poza czasem, w którym pędzimy i spieszymy się. Poza czasem pięknie jest być.

Autor wystawy „Piaskowe kompozycje” Cezary Toma Artysta poszukujący, naukowiec, filozof, pasjonat, fotografuje od ćwierć wieku, specjalizuje się w fotografii artystycznej struktur przyrodniczych. Poprzez obrazy uzyskane w nietypowym kadrowaniu, artysta wyraża siebie, ale fotografia jest dla Niego czymś więcej…….jest formą medytacji nad pięknem natury, poczuciem więzi z matką Ziemią……….jest Zen fotografią. Percepcja obiektów i struktur daje Mu energię, a umiejętność dostrzegania piękna naturalnych kompozycji, które podziwia, głęboki spokój. Fotografując, jest poza czasem. Sposób prezentacji fotografii powoduje czasem, że efekt końcowy przypomina bardziej malarstwo niż fotografię. Autor miał kilka prezentacji indywidualnych na Pomorzu w obiektach historycznych i galeriach, Szczecin, Słupsk, Sopot, Hel; także w środkowej i południowej Polsce, Warszawa, Bydgoszcz, Poznań, Katowice, Kraków, Bielsko-Biała. Jego prace pobudzają wyobraźnię, są łatwo rozpoznawalne, ukazują głębię drugiego i trzeciego planu.