Teatr Ósmego Dnia oraz Amnesty International zapraszają na drugie spotkanie z filmem dokumentalnym. Tym razem zobaczymy nagrodzony Oskarem (najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny) film Alexa Gibneya "Taxi to the Dark Side".

W filmie "Taksowką w mrok" wypowiedzi żołnierzy, prawnikow i byłych więźniow, jak rownież archiwalne nagrania składają się na ponure opowieści zza murow więzień w Bagram, Abu Ghraib i Guantanamo. Dla przykładu - w ostatnim z wymienionych przetrzymywani są ludzie, ktorym nawet nie postawiono zarzutow, a mimo to poddawani są torturom zaaprobowanym przez administrację Busha jako sposob pozyskiwania informacji. Dziennikarskie śledztwo Gibneya odsłania ciemne strony amerykańskiej polityki, a przy okazji ukazuje ostateczny upadek mitu o wolności i rowności, złożonego w ofierze na ołtarzu walki z terroryzmem.

Film opowiada o zabojstwie afgańskiego taksowkarza Dilawara, pobitego na śmierć przez amerykańskich żołnierzy w Bagram Air Base.

[http://www.youtube.com/watch?v=WX0MPcN08Zc](http://www.youtube.com/watch?v=WX 0MPcN08Zc)

Afgański taksowkarz Dilawar nie mogł wiedzieć, że 1 grudnia 2002 roku rusza w ostatni kurs w swoim życiu. Zatrzymany przez miejscową milicję pod zarzutem wspołpracy z terrorystami, wydany w ręce Amerykanow, nie zdołał dowieść swej niewinności - zmarł zakatowany za murami owianej złą sławą bazy lotniczej w Bagram.

Był spokojnym, dobrym człowiekiem - wspominają Dilawara znajomi. Ten były rolnik z trudem uzbierał pieniądze na zakup samochodu, aby moc zarabiać jako taksowkarz. W nowym fachu nie pracował długo, gdyż pewnego dnia zatrzymała go afgańska milicja. W bagażniku znaleziono elektryczny stabilizator i to wystarczyło, by taksowkarz trafił w ręce Amerykanow. Pięć dni trwała gehenna Dilawara maltretowanego przez żołnierzy. Gdy 10 stycznia 2002 roku zmarł w wyniku obrażeń, pracownicy bazy w Bagram jako oficjalny powod zgonu podali "przyczyny naturalne". Autopsja wykazała jednak, że Afgańczyk był m.in. kopany po nogach z taką brutalnością, iż gdyby przeżył, obie kończyny należałoby amputować.

Śmierć niewinnego taksowkarza jest jednym z szeregu incydentow, jakie miały miejsce w amerykańskich bazach wojskowych i więzieniach. Niewiele z nich wzbudza jednak zainteresowanie mediow. Ceniony dokumentalista Alex Gibney postanowił przybliżyć tragiczną historię Dilawara i postępujący proceder naruszania przez władze USA praw człowieka w imię drastycznie nadinterpretowanej idei bezpieczeństwa narodowego. Pod pozorem dbania o obronność kraju gabinet prezydenta Busha znalazł sposob na usankcjonowanie metod działania stojących w jawnej sprzeczności z Konwencją genewską. Zasadę "cel uświęca środki" ochoczo przyswoili sobie funkcjonariusze CIA i ledwo opierzeni żołnierze, ktorzy w Iraku i Afganistanie poddawali torturom częstokroć przypadkowych aresztantow.

W filmie "Taksowką w mrok" wypowiedzi żołnierzy, prawnikow i byłych więźniow, jak rownież archiwalne nagrania składają się na ponure opowieści zza murow więzień w Bagram, Abu Ghraib i Guantanamo. Dla przykładu - w ostatnim z wymienionych przetrzymywani są ludzie, ktorym nawet nie postawiono zarzutow, a mimo to poddawani są torturom zaaprobowanym przez administrację Busha jako sposob pozyskiwania informacji. Dziennikarskie śledztwo Gibneya odsłania ciemne strony amerykańskiej polityki, a przy okazji ukazuje ostateczny upadek mitu o wolności i rowności, złożonego w ofierze na ołtarzu walki z terroryzmem.

Ten znakomity, wstrząsający i wnikliwy dokument sprowokował w Ameryce ogolnonarodową dyskusję. Pokazywany był także w ponad trzydziestu innych krajach, zawsze spotykając się z żywymi reakcjami widowni. "Taksowką w mrok" doceniła Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej, honorując Gibneya w 2007 roku statuetką Oscara dla tworcy najlepszego filmu dokumentalnego.

bilety:

5 zł