koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

INFORMACJA:

dla zakresu jest nie ma danych
dlatego przekierowano do zakresu BYŁO
dla zakresu jest nie ma danych
dlatego przekierowano do zakresu BYŁO
OK

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
zmodyfikowano  13 lat temu  »  

Projekcja spektaklu „Święto wiosny” w wykonaniu Polskiego Teatru Tańca

Poznań »
CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 14 446 wyświetleń od 6 maja 2013
  • 15 maja 2013, środa
    » 20:00

15 maja, godz. 20.00, Centrum Kultury ZAMEK - SALA POD ZEGAREM

DARMOWE ZAPROSZENIA do odbioru w kasach CK Zamek oraz w impresariacie Polskiego Teatru Tańca (ul. Kozia 4).

"Święto wiosny" Polskiego Teatru Tańca (premiera 1 października 1993)

chor. Ewa Wycichowska, muz: Igor Strawiński realizacja nagrania: TVP2 prelekcja i prowadzenie: Jagoda Ignaczak

Po transmisji spektaklu odbędzie się spotkanie z odtwórczynią niezapomnianej kreacji w wyświetlanym przedstawieniu – Anna Gruszką.

Wydarzenie zorganizowane z okazji stulecia baletu „Święto wiosny” Igora Strawińskiego.

Święto wiosny w choreografii Ewy Wycichowskiej, które zostanie pokazane w CK Zamek miało swoją premierę w roku 1993. Premierowy spektakl powstał we współpracy z orkiestrą Teatru Wielkiego w Poznaniu pod dyrekcją Zbigniewa Gracy i miał transmisję na żywo w II programie Telewizji Polskiej.

Ciążący nad Świętem wiosny choreograficzny i muzyczny pierwiastek mitotwórczy został potraktowany przez Ewę Wycichowską z pokorą, ale i odwagą. Jej skupienie nad partyturą trwało kilka miesięcy, wspominając ten czas mówiła: „stałam się niewolnicą Strawińskiego, uznałam, że wszystko wypływa z muzyki i potraktowałam ją bałwochwalczo”.

Po prezentacji spektaklu Beata Ostojska pisała: „Święto wiosny nosi wyraźne piętno artystycznej osobowości Ewy Wycichowskiej (…) ten układ może bez wątpienia zaliczyć do swoich osiągnięć. Jest wyrafinowany, a jednocześnie czytelny i przejrzysty, obfituje w elementy dekoracyjne, które podobają się w oderwaniu od idei spektaklu, a zarazem wywierają wrażenie jako całość. Jest w nim jakieś napięcie, które wywołuje silną reakcje emocjonalną: oglądamy tańczących wstrzymując oddech i zaciskając dłonie na poręczy fotela. Piękny spektakl” - 'Dziennik Łódzki', 15.11.1993 r.

zmodyfikowano  13 lat temu  »  
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ