Projekt narodził się podczas rezydencji Sopot Non Fiction we wrześniu 2014. Nosił wtedy tytuł POZNAŃ: MIASTO OTWARTE i był próbą stworzenia portretu Poznania, jego politycznych, biznesowych i kulturalnych elit. Na podstawie materiałów dokumentalnych autorzy próbowali przedstawić chór elit i mieszczan poklepujących się wzajemnie po plecach, który wytwarza język i sposób dyskusji betonujący miasto i jego społeczność.

W kolejnej fazie projektu, pt. PO CO PSUĆ I TAK JUŻ ZŁĄ ATMOSFERĘ głównym tematem stała się sprawa Wojciecha Kroloppa i jego chóru, która ma szansę stać się soczewką skupiającą nurtujące nas problemy. Wielopiętrowa zmowa milczenia, z jaką mieliśmy do czynienia w przypadku tej sprawy, związane z nią mechanizmy wyparcia, szukania wymówek, budowania pozornego spokoju w imię partykularnych interesów lub tak zwanych wyższych wartości są podstawą do pytań o kategorie winy i odpowiedzialności, o realne i symboliczne konsekwencje ukrywania niewygodnej prawdy, wreszcie o procesy stwarzające i podtrzymujące zamknięty system ochronny wokół jawnie czynionego zła. Wydarzenia, na kanwie których oparty jest spektakl wydarzyły się w konkretnym miejscu i czasie. Czy jednak możemy mieć pewność, że gdzie indziej się nie powtórzą?

Tekst i dramaturgia: KRZYSZTOF SZEKALSKI Konsultacja dramaturgiczna: MICHAŁ WYBIERALSKI Reżyseria: ALEKSANDRA JAKUBCZAK Scenografia: MONIKA NYCKOWSKA Muzyka: DANIEL PIGOŃSKI

Obsada:

ANNA KŁOS-KLESZCZEWSKA MICHAŁ CZACHOR MATEUSZ ŁASOWSKI SEBASTIAN PERDEK

Produkcja: Fundacja Teatru BOTO, Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Konfrontacje”

Spektakl został wyprodukowany w ramach projektu Warszawa.doc, realizowanego dzięki środkom otrzymanym z Miasta Stołecznego Warszawa.