MALOYA - AFRYKAMERA 2017

Zalane słońcem pola trzciny cukrowej, fale oceanu na horyzoncie, rozgrzewające rytmy. To wyspa Reunion, niegdyś kolonia Francji, dziś jej departament. To tam narodziła się maloya, gatunek muzyczny i styl tańca, z krótkim, rytmicznym tempem i tekstami śpiewanymi po kreolsku. Wywodzi się od sprowadzonych na Reunion niewolników i stanowi symbol oporu wobec opresji władzy. Na paradoks zakrawa fakt, że choć jest to narodowa tradycja, przez długie lata była na wyspie zakazana. Dziś maloya rozpoznawalna jest na całym świecie i ma swoich kontynuatorów.
Dwoje z nich – Christine Salem i Olivier Araste – pełni rolę przewodników po jej świecie w dokumencie Anaïs Charles-Dominique. Maloya to dla nich coś więcej niż muzyka – to filozofia, religia i sposób życia. Wygrywane na bębnach i grzechotkach rytmy przypominające bicie serca, wprowadzają ich w trans. Ten z kolei przynosi przeżycia mistyczne, czego widz tego filmu może niemal doświadczyć na sobie.
Wypełniona wspaniałymi dźwiękami, niespieszna "Maloya" to próba uchwycenia ducha współczesnego Reunion, stawiająca pytania o miejsce tradycji w coraz szybciej rozwijającym się świecie. To też pochwała wolności, niegdyś wyśpiewywana przez niewolników w rytmach maloyi, dziś nadal aktualna, tak samo jak ten mądry, słodko-gorzki film.