Kobieta Guma

Doskonała komedia o naginaniu rzeczywistości, zrzucaniu masek i… sztuce przetrwania z klasą!Ile razy w życiu musieliśmy się naginać, zaciskać zęby i udawać przed całym światem, że mamy wszystko pod absolutną kontrolą?

Poznajcie Ninę - kobietę około sześćdziesiątki, z niewyparzonym językiem, fenomenalnym poczuciem humoru i niespożytą energią. Jej dotychczasowe, poukładane życie nagle rozsypuje się jak domek z kart: z dnia na dzień traci męża, piękny dom i majątek. Zostaje jej jedna walizka, automatyczny odkurzacz i… bezczelny optymizm. Dzięki życzliwej pomocy swojej sprzątaczki Nina trafia na chwilę do luksusowego mieszkania, pod nieobecność właścicieli, by złapać oddech i zaplanować przyszłość.

I wtedy w drzwiach staje zdesperowana, młoda prawniczka. Ta niespodziewana wizyta podsuwa Ninie genialny w swojej prostocie pomysł: skoro wszystko straciłam, to po co mozolnie układać życie od zera? Czy nie prościej dopasować się do cudzego? Wejść w czyjeś buty i stać się kimś zupełnie innym? Dla kobiety tak elastycznej jak Nina to przecież bułka z masłem!

Tak zaczyna się szalona maskarada, lawina pomyłek i przezabawna gra pozorów.

W tym mieszkaniu spotkają się cztery kompletnie różne osobowości, reprezentujące zupełnie inne pokolenia i światy:

Nina (zjawiskowa Ewa Kasprzyk) – z pozoru egoistyczna i twarda, w rzeczywistości pełna empatii i życiowej mądrości tytułowa „kobieta guma”,

Jan (Jan Jankowski) – zamożny mężczyzna po przejściach, który pod maską chłodu zmaga się z żałobą i próbuje odnaleźć sens życia,

Beata (Sandra Naum) – odnosząca sukcesy młoda prawniczka, która pod idealnie skrojonym garniturem i perfekcjonizmem ukrywa lęki, samotność i paniczny strach przed bliskością,

Paweł (Mateusz Rzeźniczak / Adam Stanis) – gwiazda internetu i social mediów, który przed kamerą bryluje pewnością siebie, a gdy gasną światła smartfona, zostaje z pustką, frustracją i niskim poczuciem wartości.

Autor sztuki, Marcin Szczygielski, w mistrzowski sposób napisał komedię, która zdejmuje filtry z naszego współczesnego życia. Śmiejemy się do łez z ciętych ripost i komizmu sytuacji, ale w tym śmiechu przeglądamy się jak w lustrze. Bo w świecie wiecznego pędu, kreowania idealnego wizerunku w sieci i społecznej presji sukcesu - każdy z nas nosi jakąś „zbroję”. Pod uśmiechem często ukrywamy zmęczenie, przebodźcowanie czy samotność, których na co dzień po prostu… po nas nie widać.