Zauroczeni Włochami

Vox Divina in TerraV Poznański Festiwal Mozartowski

Orkiestra Filharmonii Poznańskiej pod dyrekcją Łukasza Borowicza zainauguruje V Poznański Festiwal Mozartowski Vox Divina in Terra.

W koncercie zatytułowanym „Zauroczeni Włochami” usłyszymy Hectora Berlioza Karnawał rzymski op. 9, Wolfganga Amadeusa Mozarta - Exsultate, jubilate KV165/158a, w wykonaniu Marty Boberskiej i Symfonię D-dur KV 97 oraz Hectora Berlioza - Symfonię Harold w Italii op. 16, w której partię solo altówki wykona Stefan Kamasa.

MARTA BOBERSKA
W 1995 roku ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Podczas studiów była stypendystką Ministra Kultury i Sztuki oraz Prezydenta Miasta St. Warszawy. Wzięła udział w konkursach wokalnych w Hamamatsu ( Japonia) i Treviso (Włochy ).

Od 1994 roku jest solistką Warszawskiej Opery Kameralnej. W repertuarze tego teatru posiada ponad 30 partii operowych przede wszystkim w operach W.A.Mozarta. G. Rossiniego,G.F Haendla, C.Monteverdiego, H.Purcella qraz wiele partii oratoryjnych.

Poza działalnością w macierzystym teatrze współpracowała również m in. Z Operą Narodową ( „ Widma” St. Moniuszki ), Narodową Operą Łotewską w Rydze („Czarodziejski Flet” W.A.Mozarta), Opera Nova w Bydgoszczy („Mesjasz” G.F.Haendel). Operą Krakowską ("Cosi fan tutte" W.A. Mozarta). W sezonie 1998/99 brała udział w produkcji „Czarodziejskiego fletu” W.A.Mozarta (Królowa Nocy) pod dyrekcją J.Cl.Malgoira, wykonując tę partię m.in. w teatrze Champs Elysee w Paryżu. W Teatrze Powszechnym w Warszawie partnerowała K. Jandzie w sztuce „Maria Callas - lekcja śpiewu”.

Wykonuje również muzykę współczesną ( m. in. prawykonanie cyklu pieśni Marijn Simons w Finlandii w 2003 roku).

Prowadzi aktywną działalność koncertową w kraju i za granicą wykonując m. in. utwory kameralne i oratoryjno - kantatowe. Współpracuje z wieloma zespołami i wykonawcami muzyki dawnej ( m.in. W.Kłosiewiczem, A.Sapiechą, M.Toporowskim ).

Koncertuje w czołowych filharmoniach kraju zarówno z koncertami jak i recitalami solowymi. Została zaproszona również do udziału w koncertach sylwestrowych w Filharmonii Narodowej oraz Filharmonii Poznańskiej. Współpracuje również z Polskim Radio (m.in. solowy recital w studio S1 w 2003 roku). Jest zapraszana do udziału w wielu festiwalach zarówno w kraju jak i za granicą.

Nagrała wiele płyt kompaktowych (J.A.Hasse „Zenobia”, G.F.Haendel „Imeneo”, K.Forster „Vanitas vanitatum”, J.Peri „Euridice”, M.Mielczewski „Opera omnia”, G.G. Gorczycki " Opera omnia", D. Scarlatti „Tetide in Sciro”, J. Strauss " Zemsta nietoperza" i inne ), posiada również liczne nagrania radiowe i telewizyjne. Dokonała wielu nagrań muzyki filmowej, m.in. do obrazów A.Wajdy i A.Holland.

Spiewała pod batutą takich dyrygentów jak J. Maksymiuk, J. Krenz, A. Wit, K.Kord, W.Michniewski, J.Kaspszyk, F.Bruggen, J.C.Malgoire, H.Rilling, M. Zilm, J.M.Florencio, T. Bugaj, T. Wojciechowski i in.

W swoim dorobku posiada również nominacje do nagród muzycznych ( m.in. Paszport Polityki – lata 2000, 2001 i 2002. Fryderyki 1999, 2000, 2001, 2002 i 2005 ).

STEFAN KAMASA
Najwybitniejszy polski altowiolista i niepodważalnie jeden z największych mistrzów wiolinistyki.

Urodzony w 1930 r. w Bielsku Podlaskim naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 9 lat. Mając lat 17, już jako altowiolista podjął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, które ukończył w 1953 r. z wyróżnieniem pod kierunkiem prof. Jana Rakowskiego. Zadebiutował na estradzie w 1947 r. z Kwartetem Poznańskim, a był już wówczas członkiem orkiestry Filharmonii w Poznaniu.

Od 1953 r. przez 13 lat był I altowiolistą-solistą w orkiestrze Filharmonii Narodowej. Równolegle prowadził ożywioną działalność solistyczną koncertując z czołowymi polskimi orkiestrami w kraju, a także podczas ich zagranicznych tournèes – m.in. koncerty z WOSPR pod batutą Jerzego Maksymiuka i Antoniego Wita w Sali Czajkowskiego w Moskwie i Sali Šmetany w Pradze, pod dyr. Karola Teutscha w Theatre des Champs-Elysées w Paryżu, w Beethovenhalle w Bonn i in.

Zapraszany był również jako solista przez tak świetne zespoły jak Dresdner Philharmonie, Royal Philharmonic Orchestra, Orchestre Philharmonique de Radio France, Mozarteum Salzburg, Orchestre National de France, RSO Berlin gdzie występował z doskonałymi dyrygentami jak Sir Charles Groves, Eliahu Inbal, Stanisław Skrowaczewski, Jan Krenz, Moshe Atzmon i in. Występował na wielu renomowanych festiwalach: w Berlinie, Zürichu, Alicante, wersalu, Lourdes, Le Chaise-Dieu, na Salzburger Festspiele, praskiej Wiośnie, Warszawskiej Jesieni, w Łańcucie, Kąśnej i in.

Ma w swym repertuarze 30 koncertów altówkowych i ok. 100 utworów kameralnych wszystkich epok. Jego gra była inspiracją do powstania 10 (!) koncertów na altówkę Grażyny Bacewicz, Tadeusza Bairda, Tadeusza Natansona, Romana Palestra, Krzysztofa Pendereckiego, Marka Stachowskiego, Tadeusza Wieczorka, Carla Böhm’a, François Rose’a, Marca Carles’a, których był pierwszym wykonawcą.

Obok działalności solistycznej Stefan Kamasa Zajmował się intensywnie kameralistyką – był członkiem kwartetów: Poznańskiego, Wrońskiego, PRiTV, Trio de Varsovie oraz znanego na całym świecie Kwintetu Warszawskiego.

Jest laureatem I nagrody Konkursu altówkowego w Warszawie w 1957 r., nagrody Orfeusz’70 na festiwalu Warszawska Jesień za wykonanie Koncertu Altówkowego Grażyny Bacewicz, Grand Prix na Biennale w Berlinie’75, nagrody krytyki francuskiej Diapason d’Or 1989 za płytę z Concerto lugubre Tadeusza Bairda. Nagrywał dla wielu stacji radiowych i telewizyjnych, a zwłaszcza Programu 2 PR, dla którego zarejestrował ponad 100 utworów.

Od 1957 r., zajmuje się pedagogiką, jest profesorem w akademii Muzycznej w Warszawie, uczył też w akademiach w Krakowie, Tuluzie i w Bordeaux. Prowadził kursy mistrzowskie w Sztokholmie, Karlsruhe, St. Petersburgu, Łańcucie, Żaganiu, Lipsku, Wiedniu. Często zasiadał w jury konkursów w Monachium, Evian, Kassel, Markneukirchen, Budapeszcie, Mittenwald, Pörtschach a także w Zakopanem. Bardzo wielu jego uczniów zostało laureatami prestiżowych międzynarodowych konkursów i wygrało przesłuchania konkursowe do renomowanych zespołów orkiestrowych.

Za nadzwyczajne rezultaty pedagogiczne otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in. w 1975 r. Nagrodę I Stopnia Ministra kultury i Sztuki, za szczególne osiągnięcia w dziedzinie pedagogiczno-wychowawczej. Dwukrotnie otrzymał Nagrody Rektorskie. Odznaczony jest także Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.