Natalia Bażowska. Punkt krytyczny

Wernisaż: 17 lipca (piątek), godz. 17:00 Wystawa trwa do 31 sierpnia 2026 r.

W BWA zaprezentujemy dwadzieścia obrazów Natalii Bażowskiej z lat 2023–2026 i będzie to premiera nowego etapu jej twórczości. Dorota Monkiewicz pisze w katalogu wystawy: „Bażowska była jedną z pierwszych artystek w Polsce, które w centrum twórczości stawiały kwestię międzygatunkowej solidarności”. W jej obrazach, zazwyczaj na tle dynamicznych wirów farby, pojawiały się drobne postaci, lewitujące bez wysiłku w powietrzu, między roślinnymi kształtami. Zwykle były to kobiece bohaterki o nadnaturalnych, magicznych mocach. W 2024 roku malarstwo Bażowskiej przeszło gwałtowną przemianę. Stało się swobodniejsze, bardziej zamaszyste, pełniejsze. Rozmiary płócien eksplodowały. Obok jasnych pastelowych barw, pojawiły się dramatyczne pustynne krajobrazy, tajemnicze masywy zagęszczonej materii farby, groty i łańcuchy górskie. W najnowszych, wielkoformatowych obrazach Bażowska mistrzowsko analizuje ludzką psychikę. Monkiewicz, podkreśla, że te „potężne płótna to zapis głębokiej, wewnętrznej przemiany, inspirowanej psychologią Carla Gustava Junga i motywem tak zwanego kryzysu połowy życia. Jest to w gruncie rzeczy jungowski opis dorastania do dojrzałości, odznaczającej się umiejętnością czytania znaków i detronizacją ego na rzecz mądrości”.

Natalia Bażowska (ur. 1980) – ukończyła Śląski Uniwersytet Medyczny (2005) oraz Akademię Sztuk Pięknych w Katowicach (2012). W 2010 roku obroniła doktorat „Ocena emocji wywołanych przekazem wizualnym osób cierpiących na depresję” w Katedrze i Klinice Psychiatrii SUM. Przez kilka lat jej praca naukowa przeplatała się z twórczością artystyczną. Od 2011 r. zajmuje się wyłącznie twórczością artystyczną. Bada zależności między życiem a sztuką. Jej prace są analizą relacji społecznych oraz międzygatunkowych. W projekcie „Luna” (2015) pokazała wyjątkową więź z wilczycą, traktując ją jako sposób na przezwyciężenie samotności. W cyklu „Dzieci Ziemi” badała zanurzenie człowieka w środowisku naturalnym, a motyw „Stepowej Duszy” symbolizował wewnętrzną siłę i potrzebę nieustannego poznawania świata. Wykorzystuje różne media: instalacje, rzeźbę, wideo, malarstwo i rysunek. Wystawiała m.in. w Bydgoszczy, Bytomiu, Gliwicach, Kiszyniowie, Poznaniu, San Sebastián, Słupsku, Szczecinie, Moskwie i Warszawie.

Kuratorka: Dorota Monkiewicz

Dorota Monkiewicz jest kuratorką sztuki współczesnej, autorką wystaw i publikacji. Jej zainteresowania obejmują sztukę konceptualną, feministyczną i krytyczną oraz interdyscyplinarne projekty historyczne. Monkiewicz była założycielką i w latach 2011-2016 pierwszą dyrektorką Muzeum Współczesnego Wrocław. Pracowała także w Muzeum Narodowym w Warszawie (1990-2009) oraz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2017-2021). Pełniła funkcje społeczne jako założycielka i dyrektorka Fundacji Zbiorów Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego w Warszawie (obecnie Fundacja GESSEL) oraz jako prezes Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Artystycznej AICA (2003-2009). W 2017 roku otrzymała Nagrodę Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy za stworzenie programu Muzeum Współczesnego Wrocław.

Partner wydarzenia: TAURON.

Wystawa zrealizowana ze środków Miasta Jeleniej Góry.