koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
zmodyfikowano  7 dni temu  »  

Czy Ewa Lipska nie pisze już wierszy? — spotkanie autorskie z Ewą Lipską

CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 1 146 wyświetleń od 23 października 2026
  • 29 października 2026, czwartek
    » 18:00

Czy Ewa Lipska nie pisze już wierszy? — spotkanie autorskie z Ewą Lipską, prowadzenie red. Mariusz Urbanek

Spotkanie w ramach Turnieju Poetyckiego „O Różę Różewicza”, odbywającego się pod patronatem Marszałka Senatu RP. Jednym z partnerów Turnieju jest Wrocławski Dom Literatury

⮕ 29.10.2026, 18:00

⮕ Klub Proza (Przejście Garncarskie 2)

⮕ wstęp wolny

„Kończę z poezją” – oznajmiła w 2023 r. Ewa Lipska, autorka kilkudziesięciu tomów poetyckich i laureatka Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za całokształt twórczości, w rozmowie opublikowanej na łamach „Tygodnika Powszechnego”*.

Czy jedna z najważniejszych współczesnych poetek pozostała wierna tej decyzji?

O to – i zapewne o wiele więcej – będzie można zapytać ją osobiście już 29 października, podczas spotkania we wrocławskim Klubie Proza. Wydarzenie odbędzie się w ramach Turnieju Poetyckiego „O Różę Różewicza”, objętego patronatem Marszałka Senatu RP.

Poetycka siła rażenia, czyli Wielki Wybuch

Być może pewną formą pożegnania krakowskiej poetki z poezją jest opublikowany w 2025 r. przez Wydawnictwo Literackie tom „Wielki Wybuch. Wiersze wybrane”.

Książka gromadzi około 150 utworów pochodzących z dwudziestu tomików Ewy Lipskiej. Wiersze z lat 1967–2019 układają się w swoistą autobiografię poetycką, odsłaniając zarazem charakterystyczną dla autorki ironię i jej egzystencjalną wrażliwość.

Przygotowywanie przez autora wyboru wierszy jest zajęciem intrygującym i depresyjnym. Przypomina spacer po antykwariatach, gdzie delikatny szum przesypującego się piasku w klepsydrach zapowiada pustynię czasu. Jestem wspólnikiem słowa od wielu lat i od wielu lat zajmuję się tym samym: przeżyć wszystko to, co nigdy nie mogło się wydarzyć. Poezja to przecież nic innego, tylko wyczekiwanie na moment, kiedy dwie równoległe słów będą mogły się przeciąć.

Ewa Lipska, Zamiast wstępu, Wielki Wybuch

To, jak ten wątek wybrzmi w rozmowie z Ewą Lipską, będzie można usłyszeć podczas wrocławskiego spotkania z poetką.

Wyniki Turnieju Poetyckiego „O Różę Różewicza” organizowanego przez Instytut Grotowskiego

Ewa Lipska przyjęła rolę przewodniczącej jury Turnieju Poetyckiego „O Różę Różewicza”.

22 października, wspólnie z pozostałymi jurorami, pochyliła się nad twórczością poetek i poetów, którzy nadesłali swoje prace do Instytutu Grotowskiego.

28 października wręczy nagrody laureatom Turnieju podczas gali w Sali Wielkiej Starego Ratusza we Wrocławiu. Można zatem przypuszczać, że rozmowa, którą dzień później poprowadzi Mariusz Urbanek, redaktor naczelny wrocławskiego miesięcznika „Odra”, zwróci się również ku postaci i twórczości Tadeusza Różewicza.

Jak sama wspominała podczas spotkań autorskich, Ewa Lipska dobrze znała poetę i niejednokrotnie gościła go w swoim pierwszym krakowskim mieszkaniu przy ulicy Krupniczej. W zbiorach Biblioteki Narodowej zachowała się również korespondencja autora „Ocalonego” z Ewą Lipską. Istnieje także wyrazisty ślad literacki, potwierdzający, jak wysoko Ewa Lipska ceniła twórczość Tadeusza Różewicza i jak wiele z niej czerpała. W 2011 r., w ramach projektu „Dorzecze Różewicza”, dwudziestu czterech twórców przedstawiło osobiste komentarze do wybranych utworów poety, określając tym samym własną relację z dziełem jednego z najwybitniejszych polskich autorów XX wieku.

Ewa Lipska – poetka i felietonistka, autorka kilkudziesięciu tomów poetyckich, prozy oraz głośnej książki Boli tylko, gdy się śmieję… Listy i rozmowy, dokumentującej korespondencję ze Stanisławem i Tomaszem Lemami. Kierowała działem poezji Wydawnictwa Literackiego (1970–1980), a w latach 1995–1997 była dyrektorką i wicedyrektorką Instytutu Polskiego w Wiedniu. Jest członkinią PEN Clubu, Polskiej Akademii Umiejętności oraz Rady Języka Polskiego PAN. Debiutowała tomem Wiersze (1967), który zapoczątkował serię jej charakterystycznych, numerowanych zbiorów: Drugi zbiór wierszy, Trzeci zbiór wierszy, Czwarty zbiór wierszy, Piąty zbiór wierszy. W kolejnych dekadach powstały jedne z najważniejszych książek poetki: Nie o śmierć tutaj chodzi, lecz o biały kordonek, Przechowalnia ciemności, Sklepy zoologiczne, Pogłos, Czytnik linii papilarnych, Pamięć operacyjna czy Miłość w trybie awaryjnym.

zmodyfikowano  7 dni temu  »  
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ