RPS'26: "Radar" | spektakl

​

Spek­takl “Ra­dar” | Wło­chy

Twór­cy: Il Po­sto / Wan­da Mo­ret­ti + Mar­co Ca­stel­li Small En­sem­ble

Re­ży­se­ria, cho­re­ogra­fia: Wan­da Mo­ret­ti

Tekst: To­bia Te­ar­do

Mu­zy­ka: Mar­co Ca­stel­li

Głos: Elio Pa­ga­no

Ko­stiu­my: Mar­ghe­ri­ta Viel

Świa­tło: Wan­da Mo­ret­ti

Dźwięk: Mar­co Ca­stel­li

Ob­sa­da: Isa­bel Ros­si, Si­mo­na For­la­ni

Pre­mie­ra: 2025

Data: 22 sierp­nia 2026 | so­bo­ta

Go­dzi­na: 21:00

Miej­sce: Cen­tral­ne Mu­zeum Włó­kien­nic­twa w Ło­dzi, ul. Piotr­kow­ska 282

Czas trwa­nia: 25 mi­nut

Wiek wi­dzów: bez ogra­ni­czeń

Ję­zyk: spek­takl bez słów

OPIS SPEK­TA­KLU

Wy­obraź so­bie, że pa­trzysz na mo­rze - przed tobą nie wi­dać lądu, tyl­ko nie­skoń­czo­ny błę­kit, mie­nią­cy się w słoń­cu. Ho­ry­zont, ta cien­ka li­nia, gdzie nie­bo sty­ka się z mo­rzem, wy­zna­cza gra­ni­cę ludz­kie­go wzro­ku, a ra­dar po­zwa­la nam od­kry­wać to, co jest poza nią, od­sła­nia­jąc to, co ukry­te.

Pa­trze­nie po­le­ga na od­kry­wa­niu tego, co nie jest od razu do­strze­gal­ne: ja­kie­goś nie­zwy­kłe­go ob­ra­zu lub sce­ny, praw­dzi­wej lub wy­obra­żo­nej. Ra­dar po­zwa­la nam wyjść poza gra­ni­ce na­sze­go wzro­ku, po­sze­rza na­sze spoj­rze­nie, poza ho­ry­zont. Na­gle na ekra­nie po­ja­wia się ja­sna plam­ka - ujaw­nia od­le­głe prze­szko­dy, po­ma­ga nam wy­kry­wać wą­tłe lub zło­żo­ne sy­gna­ły. Do­star­cza nam mapę, któ­ra wy­ty­cza na­szą dro­gę. Skła­nia nas do re­flek­sji nad czę­sto nie­prze­wi­dy­wal­nym kon­tek­stem. Po­ma­ga w wy­ty­cza­niu sen­sow­nych ście­żek, aby­śmy się nie zgu­bi­li, ani nie utknę­li w miej­scu. Po­ma­ga nam w kształ­to­wa­niu te­raź­niej­szo­ści i pla­no­wa­niu przy­szło­ści, w ca­łej mno­go­ści jej moż­li­wych sce­na­riu­szy.

Ra­dar jest nie­zbęd­nym na­rzę­dziem, któ­re po­zwa­la nam orien­to­wać się w zło­żo­nym świe­cie, pro­wa­dząc nas mię­dzy tym, co wi­dzial­ne, a tym, co nie­wi­dzial­ne, mię­dzy na­tu­rą a kul­tu­rą, za­pew­nia­jąc nam bez­pie­czeń­stwo i na­da­jąc kie­ru­nek. Jest sym­bo­lem po­łą­cze­nia mię­dzy tym, co zna­my, a tym, co do­pie­ro mamy od­kryć.

“Ra­dar” to spek­takl tań­ca wer­ty­kal­ne­go, któ­ry wy­ko­ny­wa­ny jest na ścia­nach bu­dyn­ków. Tan­ce­rze za­wie­sze­ni na li­nach, po­ru­sza­ją się lek­ko, gra­ją z gra­wi­ta­cją, wy­ko­nu­ją nie­zwy­kle dy­na­micz­ny, po­wietrz­ny ta­niec. Ruch tan­ce­rzy ob­ry­so­wu­je nie­bo i spra­wia, że każ­dy, kto pa­trzy, two­rzy swo­ją wła­sną per­spek­ty­wę i opo­wieść. Tu­taj ta­niec sta­je się emo­cjo­nal­nym ra­da­rem, wy­ty­cza­ją­cym tra­sy przez nie­prze­wi­dy­wal­ny świat. “Pa­trze­nie i wi­dze­nie” ozna­cza tak­że od­kry­wa­nie tego, co nie jest do­strze­gal­ne od razu.

---

Do­fi­nan­so­wa­no ze środ­ków Mi­ni­ster­stwa Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Na­ro­do­we­go, z pro­gra­mu “Ta­niec” re­ali­zo­wa­ne­go przez Na­ro­do­wy In­sty­tut Mu­zy­ki i Tań­ca.

Wy­da­rze­nie re­ali­zo­wa­ne dzię­ki do­fi­nan­so­wa­niu ze środ­ków Wło­skie­go In­sty­tu­tu Kul­tu­ry w War­sza­wie.