WAMPIRY/HAIKU

Galeria Tworcow Galera zaprasza na otwarcie wystawy Malwiny Hryńczak WAMPIRY/HAIKU. Wernisaż, z udziałem Autorki, odbędzie się w poniedziałek, 18 października 2010 r. o godz. 19.00 w Piekarni Cichej Kobiety, ul. Fabryczna 13 w Zielonej Gorze.

O Artystce:

Malwina Hryńczak; urodzona w Lubaniu (1985). Zajmuje się projektowaniem graficznym, video, fotografią i malarstwem. Absolwentka Katedry Sztuki i Kultury Plastycznej Uniwersytetu Zielonogorskiego (dyplom z wyrożnieniem w 2009 r.). Studiowała także w Dartington College of Arts. Na wystawie prezentuje dwa cykle prac - WAMPIRY i HAIKU.

„WAMPIRY są obrazem ukrytych fobii społecznych dotyczących homoseksualizmu, odmienności rasowej, etnicznej, religijnej oraz niektorych chorob. Każda praca porusza kwestię społecznych uprzedzeń, nietolerancji, stereotypow i pokazuje proces przypinania ludziom etykiet. Inspiracją do powstania moich grafik stał się mit wampira obecny w ludowych legendach całego świata. Ludowy wampir reprezentuje alternatywną wizję śmierci i zmartwychwstania, moralnie nieakceptowane zachowania, wyobrażenia i lęki dotyczące tego co wyparte. Ta Inność wampira rownocześnie przejmuje grozą i fascynuje. W niektorych rejonach wierzenia w legendy o wampirach powodowały masową histerię i publiczne egzekucje osob podejrzanych o wampiryzm np. kogoś z dwoma palcami, niedoszłego samobojcy. Moje prace łączą nowoczesne techniki z formą tradycyjnego obrazu, ponieważ problemy, ktore poruszają są tak stare jak malarstwo.

Drugi cykl - HAIKU jest interpretacją na temat japońskiej formy poezji. Haiku to obrazek, szkic, notujący aktualny stan jakiegoś wycinka świata. Poeta ogląda świat w lustrze, w strofach panuje oszczędność słow, ruchu, a forma tych słow i przedmiotow wyraża niedopowiedzenie, a czasem wieloznaczność.

Zgodnie z zasadami japońskiej sztuki w HAIKU, w smutku, jaki w nim brzmi, trzeba odnaleźć żart, uśmiech łagodzący powagę poruszanych spraw. Żart wnosi nieoczekiwaną sytuację, łączy nie pasujące do siebie obrazy.

Strofy wykorzystane w pracach są tworzone podobnie jak haiku w przeszłości. Układane były podczas rodzinnych zebrań (analogia do zebrań poetow japońskich ) lub też komponowane indywidualnie.

W japońskim haiku poszczegolne słowa mogły być zapisane znakami o podobnym dźwięku, lecz innym znaczeniu. Ich treść stawała się wtedy bogatsza, w jednym znaczeniu istniało kilka pojęć. Podobnie jest w HAIKU, gdzie autorka starała się zawrzeć zwięzłość formy, pozostawiając jednocześnie szerokie pole dla wyobraźni czytelnika oraz nikłe uczucie tajemniczości."

Malwina Hryńczak

bilety:

wstęp wolny