Nowa wystawa obrazów Łukasza Stokłosy podejmuje temat wcześniej ukryty tuż pod powierzchnią opowieści, jakimi były poprzednie, znakomicie przyjęte wystawy w Zderzaku: „Zimowa opowieść” (2011), „Skład obrazów” (2013, Marka Radia Kraków), „Numer 392” (2015, Marka Radia Kraków).

„Misfits” to ludzie skłóceni z życiem, niepogodzeni z normami moralnymi narzucanymi przez społeczeństwo. Obdarzeni większą od innych siłą wyobraźni, szukający miłości i mocnych przeżyć, uciekający w sztukę. „Misfits” to artyści wyklęci, wyrzuceni na margines, samotni.

Opowieść Stokłosy rozwija się, jak zawsze, wielowątkowo. Erotyzm, przepływy uczuć, związki między ludźmi wyrażane są za pośrednictwem aktorstwa, literatury, tańca, muzyki. Parabolą życia artysty jest wnętrze weneckiej opery La Fenice, malowane dwukrotnie. Raz jest to pusta scena z kurtyną teatralną, raz niepokojący widok ciemnej loży cesarskiej.

Granice życia „wyklętych” określa sztuka. Ich życie jest sztuką, a to rzecz niebezpieczna. Dlatego może tak przebija na tej wystawie wątek stary, ale ostatnio nieco zapomniany: duma artysty. Przy całej słabości wewnętrznej, niepewności losu, namiętnościach i niebezpieczeństwach życia wyobraźnią jest to dla „misfits” cecha charakterystyczna. Duma to świadomość własnej wartości i wyzwania rzuconego światu.

Wystawa czynna do 25 kwietnia 2017 r.