Wystawa YOUNG TRAPPED Zuza Piekoszewska, Maciej Nowacki, Marta Niedbał, Krzysztof Grzybacz, Kamil I / CRACOW ART WEEK

https://www.facebook.com/events/187716466581969/

Galeria Serce Człowieka / Gallery Heart of Man
Title / Tytuł wystawy: Young trapped
Artists / Artystki: Zuza Piekoszewska, Maciej Nowacki, Marta Niedbał, Krzysztof Grzybacz, Kamil I 
Arranger / Aranżer: Kamil I 
Vernissage / Wernisaż: 18:30-0:00, 13.06
Dates / Terminy: 13.06-20.06.2021 (on working days/w dni robocze: 16-18:00, w weekendy: 14-20:00)
Wydarzenie w ramach CRACOW ART WEEK KRAKERS 2021: (NO) HOPE / 10 EDYCJA

[PL] W wyniku pandemii zostaliśmy niewolnikami absurdalnego, gdyż niezgodnego ze sobą prawa (konstytucyjnymi podstawami), a przede wszystkim własnego sumienia. Młodość pozwala nam bronić się wigorem i wyobraźnią, jakkolwiek to na nas spadnie większość konsekwencji ekonomicznych i psychicznych, wynikających z COVID-19. Zaczynamy już widzieć ich oznaki, gdy zaglądamy do koszyka z zakupami, albo dostajemy rachunki za wynajmowane mieszkanie. Możliwe, że to nie pogarszające się warunki ekonomiczne są najgorszym objawem pandemii, lecz uświadomienie, że zainteresowanie młodą sztuką przez społeczeństwo a nawet instytucje jest znikome.
Prace same w sobie, raczej są oznaką naszej duszy i w nich jest nadzieja, w nich jest kontrast, wykazują też naszą umiejętność dostrzegania i czerpania z tego, co w życiu można odkryć. Nie jest nam łatwo, ale mamy świadomość, że żyjemy w pierwszym świecie. Jesteśmy uprzywilejowani, dlatego też prościej nam jest dostosować się do sytuacji, łatwiej jest nam marzyć.

[EN] As a result of the pandemic, we have become slaves to an absurd, because incompatible law (constitutional foundations) and, above all, to our own conscience. Youth allows us to defend ourselves with vigour and imagination, however it is on us that most of the economic and psychological consequences of COVID-19 will fall. We are already beginning to see signs of them when we look in the shopping basket, or get bills for our rented accommodation. It is possible that it is not the worsening economic conditions that are the worst symptom of the pandemic, but the realisation that interest in young art by society and even institutions is negligible.
The works themselves, rather, are a sign of our soul and in them there is hope, in them there is contrast, they also demonstrate our ability to see and draw on what can be discovered in life. It is not easy for us, but we are aware that we live in the first world. We are privileged, therefore it is easier for us to adapt to the situation, it is easier for us to dream.