NA PODSTAWIE ESEJU JOLANTY BRACH-CZAINY [...] nie można godzić się na rolę nieświadomego wyrobnika czynności egzystencjalnych. I w obronie własnej trzeba ścigać sens codzienności, jak przestępcę, który czyha z ukrycia.

Będziemy filozofować. Choć filozofowanie może się w tym wypadku wydać niewłaściwym słowem, ponieważ kojarzy się z głową, a tu chodzi o filozofowanie ciałem, filozofowanie o tym, czego i jak doświadczamy jako istoty cielesne. Jako istoty w ciałach kobiecych. Filozofowanie kojarzy się przeważnie z „wyżynami” ludzkiego (czytaj: męskiego) intelektu, i wielu wydaje się przeciwieństwem codziennej rutyny wypełnionej banalnymi czynnościami.

My zaś chcemy filozofować właśnie o tym, co zwyczajne, banalne, pospolite, o porządkowaniu, zabieganiu, krzątaniu się i troszczeniu. O codziennym wysiłku, który jest istotą naszej egzystencji. W tym będziemy szukać sensu i właściwości naszego ludzkiego-żeńskiego istnienia. W egzystencjalnym konkrecie przybierającym postać ścierki, owocu wiśni czy kawałka mięsa. Naszą przewodniczką będzie kultowa dla polskich krytyczek i myślicielek feministycznych filozofka i pisarka – Jolanta Brach-Czaina, autorka niezwykłej książki, właściwie książeczki-eseju: wydanych po raz pierwszy w 1992 roku "Szczelin istnienia".

Czas trwania: 1h 45min (bez przerwy)