Krystyna Janda – monodram „Biała bluzka” – Och-Teatr

Krystyna Janda – monodram „Biała bluzka” – Och-Teatr wg opowiadania Agnieszki Osieckiej

To opowieść o miłości niemożliwej, bo miłości do opozycjonisty. Historia kobiety niemogącej sobie poradzić ze sobą i z Polską lat stanu wojennego. Tytułowa biała bluzka była marzeniem i znakiem przystosowania do życia w kraju zakazów i nakazów, cenzury, opozycji, kartek na mięso, zaświadczeń z miejsca pracy, dowodów, stempelków i godziny policyjnej i więźniów politycznych. Kraju braku wolności, w którym ułańska fantazja podlewana alkoholem, miłość, przyjaźń i poczucie humoru pozwalały czuć smak życia. Z czasem spektakl stał się „kultowy”, był grany w całej Polsce. Przeglądała się w nim dorastająca młodzież, która uznała, że bohaterka Osieckiej mówi, myśli i czuje jak oni.

Dziś powrót do tamtej opowieści oznacza przedstawienie datowane znów w tamtych czasach. Ale bohaterka – dziś dojrzała kobieta po przejściach – i interpretuje, i myśli odmiennie. To samo, ale w innym zabarwieniu, inaczej akcentując problemy. Spektakl opowiada także nowym pokoleniom, w sposób specyficzny dla Osieckiej, klimat i koloryt czasu minionego. Emocje opowiadane są także przy pomocy dziesięciu najważniejszych piosenek Agnieszki Osieckiej.

Spektakl muzyczny ilustrowany materiałami filmowymi. Współproducent – gdański festiwal SOLIDARITY OF ARTS. Premiera – 4 czerwca 2010 r.

W roli Elżbiety – Krystyna Janda

Adaptacja i reżyseria – Magda Umer Opracowanie i kierownictwo muzyczne – Janusz Bogacki Producent wykonawczy – Alicja Przerazińska

Zespół w składzie: Janusz Bogacki – fortepian Tomasz Bogacki – gitara Paweł Pańta – kontrabas Bogdan Kulik – perkusja Patryk Dobosz – perkusja

Światło – Piotr Pawlik Koncepcja scenograficzna –[Magda Umer] Realizacja scenografii – Małgorzata Domańska Montaż materiałów filmowych – Zofia Halwic Realizacja dźwięku – Mirosław Bestecki Realizacja światła – Paweł Szymczyk Realizacja wideo – Piotr Buźniak

Czas trwania: 100 minut (bez przerwy)