Canova

20 dzieł Antonio Canovy (1757-1822)

Wystawa w Arsenale Muzeum Książąt Czartoryskich będzie prezentować 20 dzieł Antonio Canovy (1757-1822).

Celem wystawy jest przybliżenie polskiej publiczności twórczości jednego z najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu, a zarazem nawiązanie na jego przykładzie do olbrzymiego wkładu sztuki włoskiej w rozwój kultury europejskiej.

Jest to wspólny projekt Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum – Zamku w Łańcucie oraz Fundacji Canovy w Passagno i Museo Gipsoteca Canoviana w Passagno przy współpracy Włoskiego Instytutu Kultury w Krakowie. Osią wystawy będzie marmurowa rzeźba wyobrażająca „Księcia Henryka Lubomirskiego jako Amora” ze zbiorów Muzeum Zamku w Łańcucie. W zdecydowanej większości obiekty pokazane na wystawie pochodzić będą ze zbiorów Museo Gipsoteca Canoviana w Passagno. Zaprezentowane zostaną gipsy, terakoty, przykłady malarstwa i grafiki. Większość z prezentowanych dzieł nawiązuje do tematyki mitologicznej. Na wystawie znajdą się jednak również autoportrety artysty i dzieła portretowe („Głowa Paoliny Borghese Bonaparte” i „Książę Henryk Lubomirski jako Amor”).

Antonio Canova (1757-1822), urodzony w Passagno włoski rzeźbiarz, najwybitniejszy reprezentant przedstawiciel klasycyzmu. Działał w Wenecji, Rzymie, Wiedniu i Paryżu. Inspiracją była dla niego rzeźba hellenistyczna. Najważniejsze dzieła Canovy to m.in. nagrobki papieży Klemensa XIV (1783-1787) i Klemensa XIII (1787-1792), nawiązujące do tematyki mitologicznej „Amor i Psyche” (1792), „Perseusz z głową Meduzy” (1801), grupa Trzech Gracji (1813-1816) oraz portrety „H. Lubomirski jako Amor” (1786), „P. Borghese jako Wenus” (1805-1807) czy Napoleon jako Apollo Belwederski (1811).

Współorganizatorzy: Włoski Instytut Kultury w Krakowie, Muzeum – Zamek w Łańcucie